Στις 28 Φεβρουαρίου, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου ήταν πανευτυχής, καθώς το όνειρο της ζωής του, να σύρει τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο για την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, γινόταν πραγματικότητα. Εξι μήνες αργότερα, το όνειρο έχει μετατραπεί σε εφιάλτη. «Το καθεστώς επιβίωσε απέναντι στη μοναδική σοβαρή απειλή που αντιμετώπισε εδώ και δεκαετίες. Χάσαμε αυτό το χαρτί και τώρα οι Ιρανοί αισθάνονται περισσότερο ισχυροί από ποτέ», δηλώνει στη γαλλική Le Monde ο Αβνέρ Βιλάν, πρώην στέλεχος της ισραηλινής κατασκοπείας.
Η αποτυχία της επιχείρησης έχει ανοίξει μια εσωτερική διαμάχη στο Ισραήλ για το ποιος θα χρεωθεί τον «μουτζούρη». «Ο στρατός είχε προειδοποιήσει την κυβέρνηση ότι μια τέτοια επιχείρηση εγκυμονούσε σοβαρές συνέπειες, αλλά έμεινε σε παθητικό ρόλο και δεν έδωσε μάχη για να την αποτρέψει», αναφέρει ο δημοσιογράφος της Yediot Aharonot, Ναντάβ Εϊάλ. Από την πλευρά της, η μυστική υπηρεσία Μοσάντ, που είχε τον πρώτο λόγο στον όλο σχεδιασμό, αμύνεται λέγοντας ότι το σχέδιό της ήταν ρεαλιστικό, αλλά δεν εφαρμόστηκε. Αλλά για τι ακριβώς γίνεται λόγος;
Σύμφωνα με συγκλίνοντα δημοσιεύματα αμερικανικών, γαλλικών και ισραηλινών Μέσων, ο σχεδιασμός της Μοσάντ «έτρεχε» ταυτόχρονα σε δύο παράλληλες γραμμές. Το πρώτο σκέλος του προέβλεπε εισβολή στο βορειοδυτικό Ιράν, τις πρώτες ώρες των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών, έξι ένοπλων κουρδικών οργανώσεων από το γειτονικό Ιράκ.
Οι Αμερικανοί είχαν εξοπλίσει μήνες πριν τους Κούρδους, ενώ οι Ισραηλινοί τούς είχαν τροφοδοτήσει με παλιές σημαίες του Ιράν, προ της Ισλαμικής Επανάστασης του 1979, για να μην προκαλούν τον υπόλοιπο πληθυσμό με αποσχιστικά σύμβολα. Η μόνη οργάνωση που έμεινε έξω από τον σχεδιασμό ήταν το PJAK λόγω των πολύ στενών δεσμών του με το τουρκοκουρδικό ΡΚΚ του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.
Το σχέδιο προέβλεπε εισβολή ενόπλων κουρδικών ομάδων από το Ιράκ, εξέγερση στο βορειοδυτικό Ιράν και αξιοποίηση του πρώην προέδρου Αχμεντινετζάντ.
Η ιδέα ήταν ότι οι κουρδικές δυνάμεις, εκμεταλλευόμενες τη σύγχυση στους Φρουρούς της Επανάστασης από τους βομβαρδισμούς, θα κατευθύνονταν στις κεντρικές πλατείες των μεγάλων κουρδικών πόλεων, στο βορειοδυτικό Ιράν, θα ξεσήκωναν τον κόσμο και στη συνέχεια θα πορεύονταν προς την Τεχεράνη. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Η Τουρκία πίεζε για ευνόητους λόγους τον Τραμπ να ματαιώσει το σχέδιο, ενώ και οι ίδιοι οι Κούρδοι φοβούνταν ότι κινδύνευαν να θυσιαστούν στον βωμό μιας πολύ προβληματικής, από την πρώτη στιγμή, επιχείρησης.
Οσο για τους απλούς πολίτες, παρότι οι κουρδικές περιοχές είχαν πρωτοστατήσει στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις των τελευταίων χρόνων, αυτή τη φορά δεν εκδήλωσαν καμία προθυμία να βγουν στους δρόμους εναντίον του καθεστώτος τη στιγμή που οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί βομβάρδιζαν.
Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου αφορούσε την αξιοποίηση ως ηγέτη του Ιράν, μετά την επιδιωκόμενη ανατροπή του καθεστώτος, του πρώην προέδρου Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ (2005-2013). Αν και στα χρόνια της προεδρίας του εμφανιζόταν ως σκληροπυρηνικός και συνηγορούσε υπέρ της καταστροφής του Ισραήλ, αργότερα αποξενώθηκε από τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, ο οποίος τον εμπόδισε τρεις φορές να διεκδικήσει εκ νέου το προεδρικό αξίωμα.
Οπως έγραψαν πρόσφατα οι New York Times, στελέχη της Μοσάντ συναντήθηκαν κατ’ επανάληψιν με τον Αχμεντινετζάντ στο εξωτερικό για να τον βολιδοσκοπήσουν. Αυτό έγινε το 2023, όταν ο πρώην πρόεδρος πήγε στη Γουατεμάλα για να συμμετάσχει σε διάσκεψη για την κλιματική κρίση και το 2025, όταν συμμετείχε σε ανάλογη διάσκεψη του Πανεπιστημίου Λουντοβίκα της Βουδαπέστης, όπου συναντήθηκε με τον μέχρι πρότινος αρχηγό της Μοσάντ, Νταβίντ Μπαρνέα.
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι οι περίεργες επαφές του Αχμεντινετζάντ εντοπίστηκαν από τα ραντάρ των ιρανικών αρχών ασφαλείας, οι οποίες τον έθεσαν υπό αυστηρή επιτήρηση. Στις 28 Φεβρουαρίου οι Ισραηλινοί βομβάρδισαν το φυλάκιο που στέγαζε τους φρουρούς ασφαλείας στην οικία του Αχμεντινετζάντ και ένα μαύρο Peugeot της Μοσάντ, τρέχοντας με δαιμονισμένη ταχύτητα, τον φυγάδευσε σε ασφαλές καταφύγιο. Ο πρώην πρόεδρος, ωστόσο, είτε από πεποίθηση είτε από υπολογισμό, δεν δέχθηκε να παίξει τον ρόλο που ήθελαν να του αναθέσουν.
Πηγή: kathimerini.gr