Σε μια προσπάθεια να ανακόψει την πλήρη ενεργειακή της χρεοκοπία, η Κούβα στρέφεται μαζικά στην κινεζική ηλιακή τεχνολογία, η οποία εξελίσσεται σε κρίσιμη «σανίδα σωτηρίας» για το νησί.
Υπό την πίεση ενός ασφυκτικού πετρελαϊκού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ, η Αβάνα επιταχύνει την ενεργειακή της μετάβαση, έχοντας ήδη εξασφαλίσει από το Πεκίνο φωτοβολταϊκά συστήματα ισχύος ενός γιγαβάτ, με στόχο οι ανανεώσιμες πηγές να καλύπτουν το 15% των αναγκών της έως το 2026.
Η κινεζική παρέμβαση έρχεται σε μια στιγμή που το απηρχαιωμένο ηλεκτρικό δίκτυο της χώρας παραδίδεται σε συνεχή μπλακάουτ, καθώς η εξάρτηση από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων καθιστά το σύστημα εξαιρετικά ευάλωτο. Ήδη, με τη λειτουργία 34 ηλιακών πάρκων, η παραγωγή πράσινης ενέργειας σημείωσε εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 350% σε σύγκριση με το 2024. Ο στρατηγικός σχεδιασμός προβλέπει την κατασκευή 92 συνολικά πάρκων έως το 2028, μια κίνηση που οι αναλυτές θεωρούν ότι θα μεταμορφώσει ριζικά τις αντοχές της κουβανικής οικονομίας.
Το οικονομικό παρασκήνιο της συμφωνίας παραμένει εν μέρει καλυμμένο από μυστήριο, αν και ένα σημαντικό τμήμα του εξοπλισμού φέρεται να παραχωρήθηκε ως δωρεά ή να αποπληρώθηκε μέσω εξαγωγών κουβανικού νικελίου. Παράλληλα, η Κίνα ενισχύει την παρουσία της με ιδιωτικές επενδύσεις, όπως το ηλιακό πάρκο στο Mariel, το οποίο παρέχει πλέον το 10% του ηλεκτρισμού της χώρας με εξαιρετικά χαμηλό κόστος.
Παρά τη φιλόδοξη ατζέντα για πλήρη απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα έως το 2050, τα εμπόδια παραμένουν σημαντικά. Το υψηλό κόστος των οικιακών ηλιακών συστημάτων τα καθιστά απρόσιτα για το μέσο πολίτη, ενώ η ανάγκη για σύγχρονες υποδομές αποθήκευσης ενέργειας απαιτεί κεφάλαια που η τρέχουσα οικονομική κατάσταση της Κούβας δυσκολεύεται να εξασφαλίσει. Σε πολιτικό επίπεδο, η κίνηση αυτή στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα κατά των αμερικανικών κυρώσεων, με το Πεκίνο να δηλώνει παρόν στην ενεργειακή θωράκιση της Αβάνας.