Σε μια από τις πιο επικίνδυνες καμπές της βρίσκεται η αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ βλέπει τα περιθώρια ελιγμών της να στενεύουν δραματικά.
Η ραγδαία προέλαση των ανταρτών Χούθι —που υποστηρίζονται από το Ιράν— και η κατάληψη θέσεων τεράστιας στρατηγικής σημασίας έχουν προκαλέσει έντονο νευρικό κλονισμό στις διεθνείς αγορές ενέργειας, επαναφέροντας το φάσμα μιας νέας πετρελαϊκής κρίσης.
Όπως επισημαίνει το Politico, ο Λευκός Οίκος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα βαρύ δίλημμα. Από τη μία πλευρά, η αποτυχία των δυνάμεων της Υεμένης και της Σαουδικής Αραβίας να ανακόψουν την απώλεια του κομβικού λιμανιού Μόκα στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και τριών κρίσιμων νησιών για τη ναυσιπλοΐα, πιέζει την Ουάσινγκτον για μια πιο άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
Από την άλλη, η επιλογή της αδράνειας αφήνει την περιοχή στο έλεος των ανταρτών και την παγκόσμια οικονομία εκτεθειμένη στις τιμές του πετρελαίου, οι οποίες εκτινάχθηκαν ήδη στα 109 δολάρια το βαρέλι.
Η εκτόξευση των τιμών πυροδοτήθηκε τόσο από τον θαλάσσιο αποκλεισμό στο στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ όσο και από το κλείσιμο κρίσιμου σαουδαραβικού αγωγού μετά από επίθεση φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών από το Ιράκ.
Στις αραβικές πρωτεύουσες, η στάση των ΗΠΑ εισπράττεται ως απραξία που αγγίζει τα όρια της αδιαφορίας. Διπλωματικές πηγές από την περιοχή σημειώνουν πως η Ουάσινγκτον δείχνει να αποφεύγει οποιαδήποτε νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή που δεν αφορά απευθείας το Ιράν, υποτιμώντας το γεγονός ότι η εδραίωση των Χούθι συνιστά βαριά στρατηγική ήττα για την αμερικανική επιρροή.
Από την πλευρά της, η αμερικανική ηγεσία αποφεύγει τις ξεκάθαρες δεσμεύσεις. Ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης περιορίστηκε να επαναλάβει παλαιότερες δηλώσεις του Αυγούστου περί «προστασίας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας» και ενίσχυσης των τοπικών εταίρων ώστε να αναλάβουν εκείνοι το βάρος της ασφάλειας, καλώντας παράλληλα τους Χούθι να σεβαστούν την περσινή εκεχειρία.
Την ίδια ώρα, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν διαρκείς επαφές τόσο με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία όσο και απευθείας με τους ίδιους τους Χούθι.
Παρά τη στρατιωτική συνεργασία —με τον διοικητή της CENTCOM, ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, να συναντάται εσπευσμένα στη Τζέντα με τον Σαουδάραβα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν— η διάθεση του Κογκρέσου για ενεργό αμερικανική εμπλοκή παραμένει από μηδενική έως επιφυλακτική.
Δημοκρατικοί γερουσιαστές, όπως η Τζιν Σαχίν, προειδοποιούν για ασταμάτητη αύξηση των τιμών του καυσίμου αν δεν υπάρξει διαπραγμάτευση, ενώ Ρεπουμπλικάνοι, όπως ο Τοντ Γιανγκ, αποφεύγουν να τοποθετηθούν υπέρ νέων στρατιωτικών πληγμάτων.
Το κλίμα επιβαρύνει το γεγονός ότι η προέλαση των Χούθι υπήρξε τόσο αστραπιαία που προσπέρασε τις άμυνες Υεμένης, Σαουδικής Αραβίας και ΗΠΑ, με περιφερειακούς παράγοντες να μιλούν ανοιχτά για «στρατηγική γκάφα ιστορικών διαστάσεων».
Παράλληλα, οι προσπάθειες του Ριάντ και της κυβέρνησης της Υεμένης να εξασφαλίσουν εκ νέου την αμερικανική στρατιωτική και ανθρωπιστική κάλυψη προσκρούουν σε τοίχο, καθώς η μόνιμη παρουσία των ανταρτών στα στενά συνιστά πλέον εφιάλτη διαρκούς ασφαλείας για τους Σαουδάραβες.
Η αβεβαιότητα οδήγησε ακόμη και στην αναβολή της προγραμματισμένης συνάντησης των χωρών του Κόλπου με το Ιράν στο Ομάν.
Πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι και αναλυτές εκτιμούν ότι η περιοχή οδεύει προς μια παρατεταμένη σύγκρουση, με τα κράτη του Κόλπου να αναλαμβάνουν εξ ανάγκης τις δικές τους διπλωματικές πρωτοβουλίες για την αποκλιμάκωση, συνειδητοποιώντας πως η Ουάσινγκτον επιλέγει αυτή τη φορά να παραμείνει στο παρασκήνιο.