Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θεωρούσε τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα μια επιτυχημένη και γρήγορη επιχείρηση. Ωστόσο, η σύγκρουση με το Ιράν εξελίσσεται σε πολύ πιο σύνθετη υπόθεση, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, την ώρα που μια τρίτη χώρα, η Κούβα, βρίσκεται επίσης στο επίκεντρο της στρατηγικής της Ουάσιγκτον.
Παρότι η Αβάνα ανησυχεί για το ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης, ενδείξεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει μια διαφορετική προσέγγιση. Η Κούβα επιβεβαίωσε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη επαφές με Αμερικανούς αξιωματούχους, ενώ πηγές αναφέρουν ότι η Ουάσιγκτον επεξεργάζεται σχέδιο που βασίζεται κυρίως στην οικονομική πίεση.
Σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν τον σχεδιασμό, ο Τραμπ επιδιώκει να οδηγήσει την Κούβα σε μεγαλύτερη οικονομική εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με αυτόν τον τρόπο, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να αναλάβει έναν ρόλο παρόμοιο με εκείνον που είχε στο παρελθόν η Σοβιετική Ένωση, η οποία στήριζε οικονομικά το νησί μέχρι την κατάρρευσή της το 1991.
Η αμερικανική κυβέρνηση έχει ήδη εντείνει τις πιέσεις προς την Αβάνα. Από τις αρχές του έτους οι ΗΠΑ περιόρισαν τις ενεργειακές προμήθειες προς την κουβανική κυβέρνηση, ενώ άσκησαν πίεση και σε άλλους προμηθευτές, όπως το Μεξικό, ώστε να διακόψουν τις αποστολές πετρελαίου προς το νησί. Παράλληλα, επιτρέπεται σε εταιρείες να προμηθεύουν καύσιμα μόνο στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, όχι στο κράτος.
Στο παρασκήνιο, Αμερικανοί αξιωματούχοι φέρεται να έχουν επαφές με πρόσωπα που συνδέονται με τον κουβανικό μηχανισμό εξουσίας, μεταξύ αυτών και τον Ραούλ Γκιγιέρμο Ροντρίγκεζ Κάστρο, εγγονό του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο και αξιωματικό του υπουργείου Εσωτερικών. Η επιλογή αυτή θυμίζει την τακτική που ακολουθήθηκε στη Βενεζουέλα, όπου μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο οι ΗΠΑ συνεργάζονται με την πρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκεζ.
Παράλληλα, η Ουάσιγκτον εξετάζει τρόπους προσέλκυσης επενδύσεων στη Βενεζουέλα, ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και της εξόρυξης, επιδιώκοντας να ανοίξει την οικονομία της χώρας σε αμερικανικές εταιρείες.
Η περίπτωση της Κούβας, ωστόσο, παρουσιάζει διαφορετικές προκλήσεις. Για περισσότερες από έξι δεκαετίες το κομμουνιστικό καθεστώς έχει αποκλείσει την ύπαρξη αντιπολιτευόμενων κομμάτων, περιορίζοντας τις πολιτικές επιλογές για μια ενδεχόμενη μετάβαση. Επιπλέον, σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα, η χώρα δεν διαθέτει σημαντικούς φυσικούς πόρους που θα μπορούσαν να προσελκύσουν μεγάλες επενδύσεις.
Παρά τις δυσκολίες, η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιδιώκει μια σταδιακή και ελεγχόμενη αλλαγή, αποφεύγοντας μια στρατιωτική επέμβαση που θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια ή μαζική μετανάστευση. Την ίδια στιγμή, η κουβανική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, με την κυβέρνηση να βρίσκεται αντιμέτωπη με ανθρωπιστική κρίση και τις ΗΠΑ να παρέχουν περιορισμένη βοήθεια μέσω οργανισμών, παρακάμπτοντας το κράτος.