Ενώπιον ενός επικίνδυνου φαύλου κύκλου χρέους και απώλειας της εμπιστοσύνης των αγορών βρίσκεται η Γαλλία, με κορυφαίους οικονομολόγους και αναλυτές να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο μιας νέας, συστημικής κρίσης στην ευρωζώνη.
Σε ανάλυσή του, ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν υποστηρίζει ότι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ ακολουθεί μια δημοσιονομικά μη βιώσιμη πορεία. Η εκτίναξη των αποδόσεων των γαλλικών ομολόγων, τα υψηλά ελλείμματα και η πολιτική αδυναμία μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Ο Κρούγκμαν προειδοποιεί ότι η Γαλλία ενδέχεται να έχει ξεπεράσει το στάδιο του «πολύ μεγάλη για να καταρρεύσει» και να βρίσκεται πλέον στο σημείο όπου είναι «πολύ μεγάλη για να διασωθεί».
Μια ενδεχόμενη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) θα ήταν εξαιρετικά δαπανηρή και θα προκαλούσε σφοδρές πολιτικές αντιδράσεις από άλλα κράτη-μέλη —ειδικά από τη Γερμανία και τις χώρες του Νότου, που υπέστησαν πολυετή σκληρή λιτότητα.
Τρισέ: «Πρώτα πρέπει να βοηθήσεις ο ίδιος τον εαυτό σου»
Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, απηύθυνε έκκληση στις πολιτικές δυνάμεις του Παρισιού για υπευθυνότητα και συμβιβασμό, προκειμένου να παρουσιαστεί μια αξιόπιστη λύση μείωσης του ελλείμματος.
Παρότι υπενθύμισε την ύπαρξη εργαλείων στήριξης, όπως ο ESM και το εργαλείο TPI της ΕΚΤ, υπογράμμισε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την ενεργοποίησή τους είναι η ίδια η χώρα να πείσει τις αγορές για τη δημοσιονομική της πειθαρχία.
Κίνδυνος μετάδοσης και πιέσεις στο ευρώ
Η αβεβαιότητα στη Γαλλία έχει ήδη προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στις αγορές. Ο χρηματιστηριακός δείκτης CAC 40 στο Παρίσι καταγράφει τις χειρότερες επιδόσεις του έτους, ενώ παράλληλα οι γαλλικές τράπεζες δέχονται σοβαρές πιέσεις στους ισολογισμούς τους.
Σύμφωνα με αναλυτές της Goldman Sachs, η άνοδος του κόστους δανεισμού της Γαλλίας συμπαρασύρει το χρέος άλλων χωρών της περιφέρειας και επιταχύνει την υποτίμηση του ευρωπαϊκού νομίσματος. Την ίδια στιγμή, όπως προειδοποιεί το ινστιτούτο Ifo, σε αντίθεση με την κρίση του 2010, ο τρέχων υψηλός πληθωρισμός περιορίζει σημαντικά τα περιθώρια ελιγμών της ΕΚΤ, καθιστώντας την αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης ακόμη πιο περίπλοκη.