Η αντιπαράθεση για τον έλεγχο του Στενό του Ορμούζ και κρίσιμων ενεργειακών υποδομών αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα της σύγκρουσης με το Ιράν, την ώρα που Ηνωμένες Πολιτείες και Ισραήλ επανεξετάζουν τη στρατηγική τους.
Σύμφωνα με ανάλυση της The Washington Post, οι δύο χώρες φαίνεται να αντιμετωπίζουν τον έλεγχο της κομβικής θαλάσσιας οδού ως πιθανό σημείο κορύφωσης της στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Η διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, μέσω της οποίας διέρχεται μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας, αποκτά αυξημένη σημασία, καθώς εντείνονται οι αμφιβολίες για την επίτευξη αρχικών στόχων, όπως η αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη ή η πλήρης αναστολή του πυρηνικού της προγράμματος.
Η αποκατάσταση της κυκλοφορίας στο Στενό του Ορμούζ εκτιμάται ότι θα μπορούσε να επιτρέψει στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να παρουσιάσει πολιτική επιτυχία, να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της διεθνούς ενεργειακής κρίσης και να περιορίσει ένα βασικό διαπραγματευτικό εργαλείο του Ιράν.
Την ίδια στιγμή, ενισχύεται η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, με την αποστολή περίπου 4.500 στρατιωτών, συμπεριλαμβανομένων ναυτών και πεζοναυτών, καθώς και σύγχρονου εξοπλισμού, όπως μαχητικά αεροσκάφη F-35 Lightning II. Ισραηλινές πηγές εκτιμούν ότι η ανάπτυξη αυτή ενδέχεται να συνδέεται με πιθανή επιχείρηση κατάληψης της νήσος Χαργκ, βασικού κόμβου εξαγωγής ιρανικού πετρελαίου.
Ωστόσο, μια επιχείρηση πλήρους αποκατάστασης της ασφάλειας στη ναυσιπλοΐα θεωρείται ιδιαίτερα απαιτητική, με πιθανή διάρκεια εβδομάδων, αυξημένο κίνδυνο για τις αμερικανικές δυνάμεις και ανάγκη μακροχρόνιας δέσμευσης στρατιωτικών και πληροφοριακών πόρων. Παρά τα ενδεχόμενα πλήγματα, η διέλευση δεξαμενόπλοιων παραμένει περιορισμένη.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, εντείνονται οι αντιδράσεις, με μέρος των Ρεπουμπλικανών να εκφράζει ανησυχία για την έλλειψη σαφούς στρατηγικού στόχου, τον κίνδυνο κλιμάκωσης και το υψηλό κόστος της επιχείρησης. Αντίθετα, άλλοι σύμμαχοι του Ντόναλντ Τραμπ τάσσονται υπέρ της συνέχισης της πίεσης προς το Ιράν, ακόμη και μέσω πιο επιθετικών κινήσεων που θα ενίσχυαν τη γεωπολιτική θέση των ΗΠΑ στην περιοχή.