Καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, το επίκεντρο των συγκρούσεων μετατοπίζεται από τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Η προειδοποίηση του Ντόναλντ Τραμπ για αμερικανικά πλήγματα, σε περίπτωση που το Ιράν δεν απελευθερώσει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ έως αύριο, θέτει σε άμεσο κίνδυνο ένα ήδη επιβαρυμένο ενεργειακό σύστημα.
Το ενεργειακό προφίλ του Ιράν: Μια «εύθραυστη» ισορροπία
Το Ιράν διαθέτει ένα δίκτυο άνω των 90 σταθμών παραγωγής, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός, κατά μήκος των ακτών του Κόλπου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2024:
Φυσικό Αέριο & Συνδυασμένος Κύκλος: Αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του συστήματος, παράγοντας το 64% της ηλεκτρικής ενέργειας.
Ανανεώσιμες Πηγές: Συνεισφέρουν κατά 13%.
Πυρηνική Ενέργεια: Αντιπροσωπεύει μόλις το 1% της τροφοδοσίας, με μοναδικό εν λειτουργία σταθμό αυτόν του Μπουσέρ (ρωσικής κατασκευής). Σημειώνεται ότι εκκρεμεί η κατασκευή τεσσάρων νέων μονάδων, βάσει συμφωνίας 25 δισ. δολαρίων με τη Μόσχα.
Υποδομές υπό πίεση και το «φάντασμα» του δελτίου
Παρά τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της, η Τεχεράνη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ηλεκτροδότησης λόγω:
Παλαιότητας: Οι υποδομές είναι απαρχαιωμένες και οι διεθνείς κυρώσεις εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό τους.
Κλιματικών συνθηκών: Οι συχνές ξηρασίες και οι ακραίες θερμοκρασίες εκτοξεύουν τη ζήτηση, οδηγώντας συχνά στην επιβολή δελτίου στο ρεύμα.
Οι στρατηγικοί στόχοι
Σε περίπτωση υλοποίησης των αμερικανικών απειλών, τρεις σταθμοί θεωρούνται κρίσιμης σημασίας για τη λειτουργία της χώρας:
Νταμαβάντ (Τεχεράνη): Ο μεγαλύτερος σταθμός της χώρας (2.900 MW).
Σαχίντ Σαλίμι (Νέκα): Δυναμικότητας 2.214 MW.
Σαχίντ Ραζάι (Καζβίν): Δυναμικότητας 2.042 MW.
Οποιοδήποτε πλήγμα σε αυτές τις μονάδες θα μπορούσε να προκαλέσει γενικευμένο μπλακ-άουτ, παραλύοντας τις επικοινωνίες και τη βιομηχανία του Ιράν, ενώ θα επιδείνωνε δραματικά την ανθρωπιστική κατάσταση στις μεγάλες πόλεις.