Η άρση των περιοριστικών μέτρων γύρω από το ξενοδοχείο Serena στο Ισλαμαμπάντ σηματοδοτεί, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, το οριστικό ναυάγιο των ειρηνευτικών συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Η ξαφνική απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να ακυρώσει την αποστολή των ειδικών απεσταλμένων του, χαρακτηρίζοντας τη διαδικασία «χάσιμο χρόνου», έχει πυροδοτήσει έντονη ανησυχία στην Ευρώπη για μια επικείμενη πολεμική σύρραξη.
Η Τεχεράνη από την πλευρά της παραμένει ανυποχώρητη, απαιτώντας άρση του ναυτικού αποκλεισμού, πολεμικές αποζημιώσεις και εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ αρνείται να θέσει το πυρηνικό της πρόγραμμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Πίσω όμως από τη διπλωματική ακαμψία κρύβεται μια βαθιά οικονομική στρατηγική. Ευρωπαίοι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο πραγματικός στόχος της Ουάσιγκτον δεν είναι μόνο ο έλεγχος των τεράστιων ενεργειακών αποθεμάτων του Κόλπου (που αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πετρελαίου), αλλά η διασφάλιση της κυριαρχίας του δολαρίου. Με το αμερικανικό δημόσιο χρέος να καλπάζει στο 124% του ΑΕΠ και το εμπορικό έλλειμμα να έχει διπλασιαστεί φτάνοντας τα 911 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, η αμερικανική οικονομία εξαρτάται από το «υπερβολικό προνόμιο» του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος.
Η εικόνα όμως αλλάζει ραγδαία, καθώς η εμπιστοσύνη στο δολάριο κλονίζεται. Χώρες όπως η Κίνα και η Ιαπωνία εκποιούν τα αμερικανικά ομόλογα, ενώ το 15-20% του πετρελαίου διαπραγματεύεται πλέον σε γουάν, ρούβλια και ρουπίες. Η εργαλειοποίηση του δολαρίου μέσω κυρώσεων και κατασχέσεων περιουσιακών στοιχείων (όπως συνέβη με τη Ρωσία) οδήγησε τον Παγκόσμιο Νότο σε αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Ιράν θεωρείται το τελευταίο «στρατιωτικό σύνορο» για τη διατήρηση της αμερικανικής ηγεμονίας. Μια πιθανή επικράτηση των ΗΠΑ στην περιοχή θα σήμαινε την πλήρη αποκατάσταση του ελέγχου στις πρώτες ύλες, την εκδίωξη της κινεζικής επιρροής και την αναγκαστική επιστροφή των χωρών του Κόλπου στο σύστημα συναλλαγών που βασίζεται αποκλειστικά στο δολάριο, χρηματοδοτώντας έτσι έμμεσα το αμερικανικό χρέος.