Σε μια περίοδο ακραίας γεωπολιτικής έντασης, το Ιράν προειδοποίησε εκ νέου τη Δευτέρα πως οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ, ανεξαρτήτως κλίμακας, θα πυροδοτήσει μια δυναμική και αμείλικτη απάντηση από την Ισλαμική Δημοκρατία.
Η Τεχεράνη, μέσω του εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών, Εσμαΐλ Μπακάι, ξεκαθάρισε πως κάθε πλήγμα θα εκληφθεί ως πράξη επιθετικότητας, ενεργοποιώντας το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα της χώρας στην αυτοάμυνα.
Η ρητορική αυτή αναπτύσσεται καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στη Μέση Ανατολή, μια κίνηση που ερμηνεύεται ως μέσο πίεσης προκειμένου ο Πρόεδρος Τραμπ να αποσπάσει μια ευνοϊκή συμφωνία στις επικείμενες συνομιλίες της Πέμπτης. Ενώ η Ουάσινγκτον αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο περιορισμένων πληγμάτων σε περίπτωση αδιεξόδου, το Ιράν απορρίπτει κάθε έννοια συνθηκολόγησης, επικαλούμενο την ιστορική του αντοχή.
Στο διπλωματικό πεδίο, οι έμμεσες επαφές συνεχίζονται υπό τη διαμεσολάβηση του Ομάν, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να παρακολουθεί από το περιθώριο, απευθύνοντας εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση. Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλας, τόνισε την επιτακτική ανάγκη για μια διπλωματική διέξοδο, επισημαίνοντας πως η περιοχή δεν αντέχει άλλη μια πολεμική σύρραξη, ενώ εκτίμησε πως η παρούσα αδυναμία του Ιράν αποτελεί ευκαιρία για λύση.
Παρά τις δυτικές υποψίες ότι το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης στοχεύει στην απόκτηση ατομικής βόμβας, η ιρανική πλευρά επιμένει στον ειρηνικό χαρακτήρα του, θέτοντάς το ως το μοναδικό αντικείμενο της τρέχουσας διαπραγμάτευσης, την οποία διεξάγουν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι όπως ο Αμπάς Αραγτσί και οι Αμερικανοί Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ.
Την ίδια στιγμή, το εσωτερικό του Ιράν κλυδωνίζεται από συνεχιζόμενες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και φοιτητικές κινητοποιήσεις, οι οποίες καταστέλλονται βίαια από τις δυνάμεις ασφαλείας.
Η κλιμακούμενη αστάθεια και ο φόβος μιας γενικευμένης σύγκρουσης έχουν προκαλέσει διεθνή ανησυχία, με χώρες όπως η Ινδία, η Σουηδία και η Αυστραλία να καλούν εσπευσμένα τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν την επικράτεια του Ιράν. Η ανθρωπιστική διάσταση της κρίσης παραμένει οξεία, καθώς το επίκεντρο της διεθνούς προσοχής μετατοπίζεται από την εσωτερική καταστολή στην αποτροπή ενός πυρηνικού εξοπλισμού που θα μπορούσε να αλλάξει οριστικά τις ισορροπίες στην περιοχή.