Δεκαέξι χρόνια συμπληρώθηκαν σήμερα από τη μαύρη επέτειο της 5ης Μαΐου 2010, με τη Σταδίου να πλημμυρίζει για ακόμα μία φορά από συγκίνηση και σιωπηλή οδύνη. Στο σημείο όπου γράφτηκε μία από τις πιο αιματηρές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, συγγενείς, φίλοι και απλοί πολίτες συγκεντρώθηκαν για να αποτίσουν φόρο τιμής στους τρεις εργαζόμενους που έχασαν τη ζωή τους στην εμπρηστική επίθεση στην τράπεζα Marfin.
Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη με την παρουσία της μητέρας της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, της 32χρονης που χάθηκε μαζί με το αγέννητο παιδί της, καθώς και της κυρίας Καραγιάννη, της γυναίκας που έγινε σύμβολο ελπίδας όταν κατάφερε να βγει στο μπαλκόνι για να σωθεί από τους καπνούς.
Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, οι συγγενείς ανέβηκαν ξανά στον έκτο όροφο του κτιρίου, εκεί όπου οι δικοί τους άνθρωποι εργάζονταν πριν η μοίρα κοπεί βίαια, περιγράφοντας τις εφιαλτικές στιγμές που έζησαν και ζητώντας το αυτονόητο: τη δικαίωση της μνήμης των θυμάτων.
Η τραγωδία, που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων κατά των οικονομικών μέτρων του πρώτου μνημονίου, άφησε πίσω της τρεις νεκρούς —την Αγγελική Παπαθανασοπούλου, την Παρασκευή Ζούλια και τον Επαμεινώνδα Τσάκαλη— οι οποίοι εγκλωβίστηκαν στον πρώτο όροφο χωρίς δυνατότητα διαφυγής.
Παρά το γεγονός ότι έντεκα άλλοι συνάδελφοί τους σώθηκαν την τελευταία στιγμή, η πληγή παραμένει ανοιχτή, καθώς 16 χρόνια μετά, οι φυσικοί αυτουργοί της επίθεσης παραμένουν ασύλληπτοι.
Οι οικογένειες των θυμάτων, αποχωρώντας από το μνημείο αργά το μεσημέρι, επανέλαβαν το πάγιο αίτημά τους για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, αρνούμενες να αφήσουν τη λήθη να σκεπάσει το έγκλημα.