Το Ισραήλ φέρεται να υλοποίησε μια εκτεταμένη, μυστική επιχείρηση εξοπλισμού και χρηματοδότησης Δρούζων πολιτοφυλακών στη Συρία, αξιοποιώντας ως δίαυλο τις υπό κουρδική ηγεσία Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Σύμφωνα με έρευνα της Washington Post, ο βασικός στόχος ήταν να αποδυναμωθεί η εξουσία του αυτοανακηρυγμένου προέδρου της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σάρα, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τζιχαντιστικό παρελθόν.
Η επιχείρηση ξεκίνησε μόλις εννέα ημέρες μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ-Άσαντ, στις 17 Δεκεμβρίου 2024. Ισραηλινά ελικόπτερα πραγματοποίησαν νυχτερινές πτήσεις στη νότια Συρία, ρίχνοντας από αέρος –μαζί με ανθρωπιστική βοήθεια– εκατοντάδες τυφέκια, πυρομαχικά και αλεξίσφαιρα γιλέκα, με αποδέκτη μια Δρούζικη πολιτοφυλακή που αυτοαποκαλείται «Στρατιωτικό Συμβούλιο». Τις πληροφορίες επιβεβαίωσαν στην αμερικανική εφημερίδα δύο πρώην Ισραηλινοί αξιωματούχοι που είχαν άμεση εμπλοκή στην επιχείρηση.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η ισραηλινή στρατηγική εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια διαμόρφωσης των εξελίξεων στη μεταπολεμική Συρία, μέσω της ενίσχυσης συμμάχων Δρούζων. Η τακτική αυτή, ωστόσο, δυσχεραίνει τις προσπάθειες του αλ-Σάρα να εδραιώσει τον έλεγχο και να ενοποιήσει τη χώρα μετά από χρόνια εμφυλίου πολέμου.
Η υποστήριξη προς τους Δρούζους δεν είναι καινούργια, αλλά μέρος μιας μακροχρόνιας πολιτικής του Ισραήλ απέναντι στη συγκεκριμένη θρησκευτική μειονότητα, η οποία διατηρεί ιστορικά πολιτικό ρόλο σε αρκετές χώρες της Μέσης Ανατολής. Η ροή οπλισμού κορυφώθηκε την άνοιξη, έπειτα από αιματηρές συγκρούσεις, ενώ από το καλοκαίρι μειώθηκε, όταν το Ισραήλ άρχισε να διερευνά διαύλους επικοινωνίας με τον αλ-Σάρα και να εκφράζει επιφυλάξεις για την αξιοπιστία των Δρούζων αυτονομιστών.
Παρά τη μείωση των θανατηφόρων οπλικών συστημάτων, η έρευνα αναφέρει ότι το Ισραήλ συνεχίζει να πραγματοποιεί ρίψεις μη φονικού στρατιωτικού υλικού, όπως αλεξίσφαιρα γιλέκα και ιατρικά εφόδια, ενισχύοντας έμμεσα τη θέση των Δρούζων και περιορίζοντας την ικανότητα της κεντρικής συριακής εξουσίας να εδραιωθεί.
Παράλληλα, το Ισραήλ φέρεται να καταβάλλει μηνιαίες αμοιβές 100 έως 200 δολαρίων σε περίπου 3.000 Δρούζους μαχητές, διατηρώντας έτσι ένα σταθερό αντίβαρο απέναντι στη Δαμασκό.
Κομβικό ρόλο στη διοχέτευση της βοήθειας είχαν οι SDF. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, μέσω αυτών μεταφέρθηκαν δεκάδες χιλιάδες δολάρια για τη δημιουργία επιχειρησιακού κέντρου του «Στρατιωτικού Συμβουλίου», ενώ συνολικά έως και μισό εκατομμύριο δολάρια κατέληξαν στους Δρούζους μαχητές. Οι SDF παρείχαν επίσης εκπαίδευση, ακόμη και σε γυναίκες, σε περιοχές της βόρειας Συρίας που ελέγχουν, συνεργασία που παραμένει ενεργή.
Διοικητές Δρούζων αναφέρουν ότι μέσω των SDF έλαβαν αντιαρματικά όπλα, δορυφορικές εικόνες από ισραηλινά συστήματα, καθώς και εξοπλισμό όπως τυφέκια ελεύθερων σκοπευτών, μέσα νυχτερινής όρασης και πυρομαχικά βαρέων πολυβόλων. Μέρος του οπλισμού, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, προερχόταν από όπλα που είχαν κατασχεθεί από μαχητές της Χεζμπολάχ και της Χαμάς.
Σε τοπικό επίπεδο, ισραηλινές δυνάμεις δημιούργησαν ουδέτερη ζώνη στη νότια Συρία, παρέχοντας ανθρωπιστική και υλικοτεχνική υποστήριξη σε περίπου 20 χωριά Δρούζων, καθώς και βασική ιατρική περίθαλψη μέσω πρόχειρης στρατιωτικής κλινικής κοντά στο χωριό Χαντέρ.