Η Αγκυρα ξεκίνησε την αντίστροφη μέτρηση για την υποδοχή των πρώτων Eurofighter Typhoon από το Κατάρ. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε σύσκεψη που έλαβε χώρα στις 18 Ιανουαρίου στην Ντόχα μεταξύ των αρχηγών των αεροπορικών δυνάμεων του Κατάρ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τουρκίας, αποφασίστηκε ότι η διαδικασία παράδοσης των αεροσκαφών θα ξεκινήσει στα τέλη Φεβρουαρίου.
Η Τουρκία θα αποκτήσει 12 μεταχειρισμένα μαχητικά από το Κατάρ και 12, επίσης μεταχειρισμένα, από το Ομάν.
Τα 24 αεροσκάφη θα είναι της έκδοσης Trench 3A και θα εξοπλίσουν την πρώτη πολεμική μοίρα EF-2000 των γειτόνων.
Σε δεύτερη φάση, μετά το 2030, η Τουρκία θα ξεκινήσει την παραλαβή των 20 νέας κατασκευής Eurofighter Typhoon που συμφώνησε να αγοράσει από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα νέα αεροσκάφη θα ανήκουν στην πιο προηγμένη εκδοχή Trench 4.
Eurofighter vs Rafale
Η προμήθεια Eurofighter Typhoon από την Αγκυρα έρχεται ως μια προσπάθεια να γεφυρωθεί το «χάσμα» ανάμεσα στις δύο αεροπορίες. Πρόκειται για τα ικανότερα, ίσως, μαχητικά αεροσκάφη που παράγει η Ευρώπη και αμφότερα κατατάσσονται στην 4.5 γενιά. Αν και μοιάζουν σε αρκετά σημεία, οι λεπτομέρειες που τα διαφοροποιούν τους δίνουν το πλεονέκτημα σε μια σειρά από αντικείμενα της εναέριας μάχης.
Ραντάρ
Το Rafale της έκδοσης F3R που διαθέτει η Ελλάδα χρησιμοποιεί το ραντάρ RBE2 AESA. Ενα σταθερό ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης, αρκετά αξιόπιστο, με ταχύ ρυθμό ανανέωσης και ιδανικό στην αποκάλυψη στόχων χαμηλής παρατηρησιμότητας με μικρό RCS (ηλεκτρομαγνητική διατομή). Είναι ανώτερο σε σχέση με του Eurofighter στην παρακολούθηση του εδάφους και έχει τη δυνατότητα να εντοπίζει και να εγκλωβίζει στόχους σε αποστάσεις 180-200 χιλιομέτρων.
Το Eurofighter Typhoon της έκδοσης Trench 3A χρησιμοποιεί το Captor-E Mk0, το οποίο παρέχει ευρύτερο πεδίο σάρωσης (περίπου 200 μοίρες) σε σχέση με το σταθερό ραντάρ του Rafale (περίπου 120 μοίρες). Θεωρείται ιδιαιτέρως ισχυρό ραντάρ, με πολύ μεγάλες αποστάσεις αποκάλυψης, ειδικά απέναντι σε ογκώδεις στόχους.
Ηλεκτρονικός πόλεμος
Το Rafale διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου/αυτοπροστασίας στον κόσμο. Το SPECTRA έχει δυνατότητα παθητικών και ενεργητικών αντιμέτρων, σύστημα DRFM που παρεμβάλλει συχνότητες στα εχθρικά ραντάρ, παρέχει προειδοποιήσεις όταν το αεροσκάφος στοχεύεται από λέιζερ ή κάποιο κατευθυνόμενο βλήμα και είναι εξαιρετικό στη διείσδυση σε προστατευόμενο ή επιτηρούμενο εναέριο χώρο.
Το EF-2000 χρησιμοποιεί το Praetorian DASS, ένα ισχυρό σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου/αυτοπροστασίας, όμως εκτιμάται ότι είναι ένα σκαλί πίσω από το SPECTRA, τόσο στην ωριμότητα όσο και στην ενσωμάτωσή του ως σύστημα αυτοπροστασίας σε περιβάλλον πολλαπλών απειλών.
Αερομαχία
Και τα δύο μαχητικά εξοπλίζονται με τους πυραύλους μέσου βεληνεκούς Meteor. Ενα βλήμα τεχνολογίας ramjet με ζώνη μηδενικής διαφυγής στα 60 χιλιόμετρα. Επίσης, αμφότερα διαθέτουν σύστημα στοχοποίησης επί κάσκας. Σε αυτήν την κατηγορία, όμως, το Eurofighter φαίνεται να διαθέτει πλεονέκτημα καθώς το ραντάρ του «βλέπει» πιο μακριά και έχει ευρύτερο πεδίο σάρωσης. Εξάλλου, στις BVR αερομαχίες (πέρα από τον ορατό ορίζοντα) ισχύει ο κανόνας ότι εκείνος που βλέπει πρώτος, πυροβολεί πρώτος.
Στις κλειστές αερομαχίες, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Και τα δύο αεροσκάφη έχουν παρόμοια διάταξη, πτέρυγα δέλτα και canards. Το Eurofighter προηγείται στην αναλογία βάρους/ισχύος που σημαίνει ότι μπορεί να ξεφεύγει και να ελίσσεται, ακόμη και όταν «αιμορραγεί» σε ενέργεια από τις συνεχόμενες στροφές, όμως, το Rafale μπορεί να τοποθετεί καλύτερα τη «μύτη» του στον αντίπαλο, ειδικά στις πολύ κλειστές στροφές όπου έχει μεγαλύτερη αυτονομία και μικρότερο βαθμό στροφής και είναι εξαιρετικό στις μικρές ταχύτητες όπου συνήθως καταλήγουν τα μαχητικά μετά την πρώτη διασταύρωση.
Επιχειρήσεις αέρος – εδάφους
Το Rafale διαθέτει σημαντικό πλεονέκτημα καθώς υπερτερεί στο μέγιστο φορτίο που μπορεί να μεταφέρει (9,5 τόνοι) σε σχέση με το Eurofighter (7,5-9 τόνοι). Το Rafale, χάρη στο σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου SPECTRA και το σύστημα παρακολούθησης εδάφους, είναι ιδανικό για χαμηλή ναυτιλία και διάτρηση εχθρικού εναέριου χώρου, αποστολές καταστολής εχθρικής αεράμυνας και ναυτικής κρούσης.
Το Eurofighter, αν και θεωρείται αξιόλογο στα αντικείμενα αέρος – εδάφους, υστερεί τεχνολογικά απέναντι στο Rafale και προσφέρει ένα καλό αλλά βασικό πακέτο οπλισμού – αισθητήρων.
Με μια γρήγορη ματιά και υπό την προϋπόθεση ότι δεν εξετάζουμε τις ικανότητες των χειριστών ή την εμπλοκή αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης, ραντάρ εδάφους κ.λπ., το Eurofighter διατηρεί ελαφρύ προβάδισμα στην εναέρια μάχη ενώ το Rafale είναι εξαιρετικό ως μαχητικό πολλαπλών ρόλων.
Ισοζύγιο δυνάμεων
Η απόκτηση των Eurofighter Typhoon περιορίζει σημαντικά την τεχνολογική ψαλίδα ανάμεσα στους στόλους μαχητικών αεροσκαφών της Ελλάδας και της Τουρκίας. «Η ισορροπία θα επηρεαστεί, αλλά δεν θα ανατραπεί», αναφέρει υψηλόβαθμη στρατιωτική πηγή στην «Κ», αφού η Πολεμική Αεροπορία εξακολουθεί να διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο μαχητικών με ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης AESA στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς, εκτός από τα 24 Rafale, με τη συγκεκριμένη τεχνολογία εξοπλίζονται και τα αναβαθμισμένα 82 F-16 Viper.
Ωστόσο, για να διατηρήσει το υφιστάμενο τεχνολογικό πλεονέκτημα και μετά το 2030, η Αθήνα θα πρέπει να ακολουθήσει τις προβλέψεις της δομής δυνάμεων για τουλάχιστον 200 σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη. Με άλλα λόγια, να προχωρήσει στην αναβάθμιση των 38 F-16 Block 50 σε διαμόρφωση Viper, να προμηθευτεί μία ακόμη μοίρα Rafale και να ενεργοποιήσει τη συμπληρωματική παραγγελία για επιπλέον 20 F-35.
Σε διαφορετική περίπτωση, η Τουρκία, εκτός από το αριθμητικό προβάδισμα που τώρα διαθέτει, είναι πιθανό να αποκτήσει και το τεχνολογικό. Εξάλλου, εκτός από την απόκτηση των 44 Eurofighter Typhoon, η Αγκυρα σκοπεύει να θέσει σε υπηρεσία το εγχώριας παραγωγής μαχητικό 5ης γενιάς KAAN, επιδιώκει να επιστρέψει στο πρόγραμμα των F-35 και δεν έχει εγκαταλείψει τις διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς για την αναβάθμιση 79 και την προμήθεια 40 F-16 Viper.
Πηγή: kathimerini.gr