Ο Ντόναλντ Τραμπ και το επιτελείο του φαίνεται πως αντιλήφθηκαν με καθυστέρηση ότι οι επιχειρήσεις της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) στο Μινεάπολις εξελίσσονται σε σοβαρό πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα. Ο Αμερικανός πρόεδρος παραδέχθηκε δημοσίως, μαζί με τον αντιπρόεδρό του JD Vance, ότι έχουν γίνει – ή θα γίνουν – «λάθη», μια έμμεση παραδοχή που ήρθε υπό το βάρος της αυξανόμενης δυσαρέσκειας και των αρνητικών δημοσκοπήσεων.
Ωστόσο, παρά τις δηλώσεις μεταμέλειας, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αλλαγή στρατηγικής. Αντιθέτως, η κατάσταση δείχνει να επιδεινώνεται, με κίνδυνο να ξεφύγει από κάθε έλεγχο τόσο επί του πεδίου όσο και σε πολιτικό επίπεδο.
Η δολοφονία του 37χρονου Alex Pretti από ομοσπονδιακό πράκτορα στο Μινεάπολις ήρθε να δυναμιτίσει ακόμη περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα. Το περιστατικό θυμίζει έντονα τον θάνατο της Renee Nicole Good, πριν από δυόμισι εβδομάδες, υπό παρόμοιες συνθήκες, ενισχύοντας την αίσθηση ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο συμβάν αλλά για επαναλαμβανόμενο μοτίβο.
Η κυβέρνηση έσπευσε και πάλι να υπερασπιστεί τους εμπλεκόμενους πράκτορες και να στοχοποιήσει το θύμα, παρουσιάζοντας τον Pretti ως άτομο που επιχείρησε να σκοτώσει ομοσπονδιακούς υπαλλήλους. Δηλώσεις περί «μέγιστης δυνατής ζημιάς» και «απόπειρας σφαγής δυνάμεων της τάξης» προηγήθηκαν ακόμη και της ολοκλήρωσης της έρευνας. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, τα διαθέσιμα στοιχεία και τα βίντεο που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δεν επιβεβαιώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Pretti ενδέχεται να μην κρατούσε καν το όπλο του τη στιγμή που πυροβολήθηκε.
Παράλληλα, καταγγελίες από τις τοπικές αρχές κάνουν λόγο για προσπάθεια ομοσπονδιακών υπηρεσιών να περιορίσουν την πρόσβαση στον τόπο του συμβάντος και για ελλιπή συνεργασία με τις πολιτειακές αρχές, γεγονός που ενισχύει τις υποψίες συγκάλυψης και επιτείνει τη δυσπιστία.
Το νέο περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά αλυσίδα ενεργειών που έχουν εξαντλήσει την υπομονή της αμερικανικής κοινωνίας: συλλήψεις πολιτών σε επιχειρήσεις μετανάστευσης, καταγγελίες για φυλετικές διακρίσεις, λάθη στην επιλογή στόχων, ακόμη και η σύλληψη και απέλαση μικρών παιδιών μαζί με τους γονείς τους. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση διεκδικεί διευρυμένες εξουσίες, όπως την είσοδο σε κατοικίες χωρίς δικαστικό ένταλμα.
Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν ξεκάθαρα το κλίμα: η πλειοψηφία των Αμερικανών θεωρεί πλέον ότι η ICE «έχει ξεπεράσει τα όρια», με την αποδοκιμασία να αγγίζει όχι μόνο ανεξάρτητους ψηφοφόρους αλλά και σημαντικό ποσοστό Ρεπουμπλικανών. Το νέο αιματηρό επεισόδιο δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την κυβέρνηση να πείσει ότι πρόκειται για μεμονωμένο λάθος και όχι για συστημικό πρόβλημα.
Επιπλέον, η υπόθεση Pretti προκαλεί ρωγμές και στο συντηρητικό στρατόπεδο. Υποστηρικτές της οπλοκατοχής και οργανώσεις όπως η NRA αντιδρούν στην έμμεση λογική ότι η νόμιμη οπλοφορία του θύματος δικαιολογούσε τη χρήση θανατηφόρας βίας, ενώ ακόμη και Ρεπουμπλικανοί βουλευτές εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί, ζητώντας ακροάσεις και πλήρη διερεύνηση.
Για έναν πρόεδρο που ήδη καταγράφει χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας και έχει χάσει έδαφος στο κατεξοχήν «δικό του» ζήτημα της μετανάστευσης, η επιμονή στη σκληρή πολιτική μαζικών απελάσεων μοιάζει πλέον να μετατρέπεται σε πολιτικό μπούμερανγκ, επιβαρύνοντας περαιτέρω μια ήδη εκρηκτική κατάσταση.