Σε μια ομιλία-μανιφέστο από το Πανεπιστήμιο της Λουβέν, ο Μάριο Ντράγκι απηύθυνε δραματική έκκληση για τη μετεξέλιξη της Ευρώπης σε μια πραγματική παγκόσμια δύναμη, προειδοποιώντας ότι η ολιγωρία οδηγεί αναπόφευκτα στην αποβιομηχάνιση και την υποτέλεια.
Ο πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ και αρχιτέκτονας της έκθεσης για το μέλλον της Ε.Ε., κάλεσε τους Ευρωπαίους ηγέτες να παραμερίσουν τις ιστορικές τους διαφορές και να προχωρήσουν σε έναν «ρεαλιστικό φεντεραλισμό».
Παγιδευμένοι ανάμεσα σε δύο συμπληγάδες
Ο Ντράγκι περιέγραψε με μελανά χρώματα τη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα, όπου η Ευρώπη βρίσκεται εγκλωβισμένη στον ανταγωνισμό ΗΠΑ και Κίνας:
ΗΠΑ: Σημείωσε ότι υπό τη διοίκηση Τραμπ, η Ουάσιγκτον δηλώνει πλέον ανοιχτά πως ο πολιτικός κατακερματισμός της Ευρώπης εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα.
Κίνα: Τόνισε ότι το Πεκίνο ελέγχει τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες και είναι έτοιμο να εργαλειοποιήσει αυτή την ισχύ.
Το δίλημμα: Αγορά ή Υπερδύναμη;
«Θέλουμε να είμαστε απλώς μια μεγάλη αγορά που ακολουθεί τις προτεραιότητες των άλλων ή μια οντότητα που ορίζει τη μοίρα της;» διερωτήθηκε ο Ντράγκι. Υποστήριξε ότι κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν μπορεί πλέον να σταθεί μόνο του ως μεσαία δύναμη και πρότεινε τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ομοσπονδίας στους εξής κρίσιμους τομείς:
- Άμυνα
- Εξωτερική Πολιτική
- Δημοσιονομική Πολιτική
Ρεαλιστικός Φεντεραλισμός: Μια Ευρώπη των «πρόθυμων»
Αντιλαμβανόμενος τις εσωτερικές αντιστάσεις, ο Ιταλός πολιτικός πρότεινε την τακτική των «βημάτων που είναι εφικτά σήμερα με τους εταίρους που είναι πρόθυμοι». Καυτηρίασε όσους εθελοτυφλούν πιστεύοντας ότι μπορούν να διασφαλίσουν τις ευρωπαϊκές αξίες παραχωρώντας οικονομική ανεξαρτησία ή εδάφη, τονίζοντας ότι «μια Ευρώπη που δεν μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντά της, δεν θα διατηρήσει για πολύ τις αξίες της».
Κλείνοντας, ο Ντράγκι κάλεσε τους Ευρωπαίους να ανακτήσουν την «υπνωτισμένη» υπερηφάνεια και αυτοπεποίθησή τους, οικοδομώντας ένα κοινό μέλλον πάνω στα θεμέλια της ελπίδας και όχι του δέους.