Σε μια κίνηση κλιμάκωσης της πίεσης προς το Ιράν, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε μια συντονισμένη διπλωματική εκστρατεία, καλώντας τους συμμάχους της ανά την υφήλιο να θέσουν εκτός νόμου το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ.
Μέσω εσωτερικού τηλεγραφήματος που υπογράφει ο νέος Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, οι Αμερικανοί διπλωμάτες καλούνται να εξασφαλίσουν τη στήριξη των ξένων κυβερνήσεων «στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο» εντός των επόμενων 72 ωρών.
Ο φόβος των αντιποίνων και η στρατηγική Τραμπ
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δικαιολογεί τον επείγοντα χαρακτήρα της οδηγίας επικαλούμενο «αυξημένο κίνδυνο επίθεσης» από το Ιράν και τους πληρεξουσίους του, ως αντίποινα στον αεροπόλεμο που μαίνεται τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Η στρατηγική του Λευκού Οίκου αποσκοπεί σε δύο άξονες:
Νομιμοποίηση: Την ενίσχυση της διεθνούς αποδοχής των αμερικανοϊσραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Οικονομική Ασφυξία: Τον περιορισμό της ικανότητας της Τεχεράνης να χρηματοδοτεί ένοπλες δράσεις, μέσω του παγώματος περιουσιακών στοιχείων και της απομόνωσης των δομών του IRGC.
Επιφυλακτικότητα και «Όχι» για το Ορμούζ
Παρά τη σκληρή ρητορική, η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει ένα «τείχος» επιφυλακτικότητας από παραδοσιακούς εταίρους. Σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters, αρκετές χώρες αρνήθηκαν τη Δευτέρα να στείλουν ναυτικές δυνάμεις στα Στενά του Ορμούζ, απορρίπτοντας την έκκληση του Τραμπ για κοινή στρατιωτική δράση στην κρίσιμη θαλάσσια οδό. Η απροειδοποίητη έναρξη των αμερικανικών επιθέσεων πριν από 15 ημέρες φαίνεται πως έχει κλονίσει την εμπιστοσύνη των συμμάχων, οι οποίοι αποφεύγουν την άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
«Πιο ευάλωτο σε συλλογική δράση»
Το τηλεγράφημα Ρούμπιο υπογραμμίζει την πεποίθηση της κυβέρνησης Τραμπ ότι το ιρανικό καθεστώς θα υποχωρήσει μόνο υπό το βάρος μιας καθολικής διεθνούς πίεσης και όχι μονομερών ενεργειών. «Το IRGC και η Χεζμπολάχ υπονομεύουν την περιφερειακή ειρήνη», δήλωσε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τονίζοντας πως ο τελικός στόχος του Προέδρου παραμένει η σταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής μέσω της αποδυνάμωσης των αποσταθεροποιητικών παραγόντων.