Μια σκοτεινή και πολυετής στρατηγική συμμαχία αποκαλύπτεται πίσω από το πυραυλικό οπλοστάσιο της Τεχεράνης, καθώς ειδικοί αναλυτές επιβεβαιώνουν στο Fox News Digital ότι η Βόρεια Κορέα αποτελεί τον βασικό προμηθευτή και «αρχιτέκτονα» των ιρανικών βαλλιστικών συστημάτων.
Η πρόσφατη επίθεση κατά της αμερικανοβρετανικής βάσης στο Ντιέγκο Γκαρσία έφερε στο φως την ικανότητα του Ιράν να πλήττει στόχους σε απόσταση 4.000 χιλιομέτρων, καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς της Τεχεράνης για βεληνεκές που δεν ξεπερνά τα 2.000 χιλιόμετρα.
Ο πύραυλος Musudan και το «ντιλ» του 2005
Σύμφωνα με τον ειδικό Bruce Bechtol, ο πύραυλος που εκτοξεύτηκε κατά της βάσης στον Ινδικό Ωκεανό ήταν ένας Musudan, μέρος μιας παρτίδας 19 συστημάτων που το Ιράν αγόρασε από την Πιονγιάνγκ ήδη από το 2005.
Η αποκάλυψη αυτή ανατρέπει τα δεδομένα για τα «μυστικά όπλα» της Τεχεράνης, καθώς αποδεικνύεται ότι η χώρα διέθετε αυτή την τεχνολογία εδώ και δύο δεκαετίες, παρά τις διεθνείς κυρώσεις.
Η επίθεση, αν και δεν προκάλεσε θύματα καθώς ο ένας πύραυλος αστόχησε και ο άλλος αναχαιτίστηκε, απέδειξε ότι το Ιράν μπορεί πλέον να απειλήσει στρατηγικές υποδομές των ΗΠΑ σε διπλάσια απόσταση από ό,τι υπολογιζόταν.
«Made in North Korea» με ιρανικά κεφάλαια
Η σχέση των δύο κρατών περιγράφεται με απλά λόγια: «Η Βόρεια Κορέα είναι ο πωλητής και το Ιράν ο αγοραστής». Η Τεχεράνη πληρώνει με μετρητά και πετρέλαιο, ενώ η Πιονγιάνγκ παρέχει τεχνογνωσία και εξαρτήματα. Σύμφωνα με την ανάλυση:
Ο «νέος» πύραυλος Shahab-3 είναι σχεδόν ακριβές αντίγραφο του βορειοκορεατικού No Dong.
Τα συστήματα Emad και Ghadr, που χρησιμοποιούνται κατά του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου, αναπτύχθηκαν με βορειοκορεατική βοήθεια σε εγκαταστάσεις εντός του Ιράν.
Το σύστημα μικρού βεληνεκούς QIAM βασίζεται επίσης σε τεχνολογία που μεταφέρθηκε από την Πιονγιάνγκ.
Προς την εποχή των διηπειρωτικών πυραύλων
Παρά το γεγονός ότι το τρέχον οπλοστάσιο του Ιράν βασίζεται κυρίως σε πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς (έως 3.000 χλμ.), αναφορές από το ερευνητικό κέντρο Alma του Ισραήλ προειδοποιούν ότι η Τεχεράνη βρίσκεται πλέον σε προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM).
Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με τη σταθερή ροή τεχνολογίας από τη Βόρεια Κορέα, δημιουργεί έναν εκρηκτικό συνδυασμό που απειλεί να αλλάξει οριστικά τους κανόνες της παγκόσμιας ασφάλειας.