Ένα άκρως επιθετικό άρθρο γνώμης στην τουρκική εφημερίδα Daily Sabah επαναφέρει στο προσκήνιο το φοβικό σύνδρομο της Άγκυρας περί «γεωπολιτικής περικύκλωσης», παρουσιάζοντας την Ελλάδα και την Κύπρο ως ενεργούμενα ενός ευρύτερου ισραηλινού σχεδιασμού.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η τριμερής συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο δεν αποτελεί μια αυτόνομη διπλωματική κίνηση, αλλά μια «πολυδιάστατη αρχιτεκτονική ασφαλείας» που σκοπό έχει να εξοβελίσει την Τουρκία από την περιοχή.
Το «τόξο» Αλεξανδρούπολης - Κύπρου
Η ανάλυση υποστηρίζει ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα και την Κύπρο ως «πληρεξούσιους δρώντες» (proxies) για να εγκλωβίσει την Τουρκία στις ακτές της.
Το άρθρο περιγράφει έναν στρατηγικό σχεδιασμό που ξεκινά από την Αλεξανδρούπολη και καταλήγει στην Κύπρο, δημιουργώντας μια ζώνη «24ωρης επιτήρησης» που απωθεί την Τουρκία από την εξίσωση ασφαλείας της Μεσογείου, περιορίζοντάς την πίσω από τη γραμμή Κρήτης-Ανατολίας.
Η Μεσόγειος ως «στρατηγικό βάθος» του Ισραήλ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η παραδοχή του άρθρου για την κρίσιμη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την επιβίωση του Ισραήλ. Παρουσιάζεται ως η «πρώτη γραμμή άμυνας» του Τελ Αβίβ, η οποία του προσφέρει το αναγκαίο στρατηγικό βάθος και τη στρατιωτική ισορροπία που απαιτείται για τη φυσική του επιβίωση.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συνεργασία με την Αθήνα και τη Λευκωσία ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια του Ισραήλ να εξάγει το αμυντικό του οικοσύστημα και να διαμορφώσει τις περιφερειακές ισορροπίες υπέρ του.
Ταυτότητα και τριγμοί στο ΝΑΤΟ
Το δημοσίευμα προχωρά πέρα από την τεχνική και αμυντική συνεργασία, κάνοντας λόγο για μια κοινή «πολιτική ταυτότητα» των τριών χωρών, η οποία βασίζεται σε κοινές αξίες και την επανερμηνεία της ιστορίας.
Παράλληλα, ο αρθρογράφος επιχειρεί να δημιουργήσει ζήτημα εντός του ΝΑΤΟ, υποστηρίζοντας ότι η σύμπραξη της Ελλάδας (μέλος ΝΑΤΟ) με το Ισραήλ και την Κύπρο (μη μέλη) στρέφεται κατά της Τουρκίας, παραβιάζοντας έτσι τις αρχές της συμμαχικής αλληλεγγύης και προκαλώντας εσωτερική διαίρεση στη Συμμαχία.