Στη δοκιμασμένη αλλά ιστορικά αναποτελεσματική συνταγή της στρατιωτικής πίεσης καταφεύγει εκ νέου η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, ευελπιστώντας ότι το νέο κύμα αεροπορικών επιδρομών θα λυγίσει την Τεχεράνη και θα την αναγκάσει σε διπλωματικές υποχωρήσεις.
Ο Αμερικανός πρόεδρος, αφού κατηγόρησε ανοιχτά την Ισλαμική Δημοκρατία για σκόπιμη κωλυσιεργία στις διαπραγματεύσεις, έδωσε εντολή για μαζικά πλήγματα με πυρομαχικά ακριβείας εναντίον ιρανικών συστημάτων επικοινωνιών, αεράμυνας και στρατιωτικής επιτήρησης.
Από την πλευρά του, ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, κατέστησε σαφές ότι η Ουάσιγκτον επιλέγει τη γλώσσα των όπλων για να ισχυροποιήσει τη διαπραγματευτική της θέση, αν και διευκρίνισε ότι στόχος δεν είναι η έναρξη ενός γενικευμένου πολέμου, αλλά η διαμόρφωση των όρων της επόμενης μέρας.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι τα πλήγματα στο νότιο Ιράν αποσκοπούν στον περιορισμό του ελέγχου που ασκεί η Τεχεράνη στο στρατηγικής σημασίας Στενό του Ορμούζ.
Ωστόσο, η στρατηγική αυτή εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους. Η μέχρι τώρα πορεία των συγκρούσεων δείχνει ότι η χρήση βίας αντί να αποδώσει καρπούς, ενισχύει την πεποίθηση του Ιράν ότι ο Τραμπ δεν αποτελεί αξιόπιστο συνομιλητή.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη στάση του Ιρανού πρεσβευτή στον ΟΗΕ, Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν πρόκειται να διαπραγματευτεί υπό το καθεστώς απειλών και εκβιασμών.
Η χρονική στιγμή της επίθεσης ήταν εξίσου προβληματική, καθώς εξαπολύθηκε αμέσως μετά την άφιξη μεσολαβητών από το Κατάρ στην Τεχεράνη, τορπιλίζοντας μια ακόμη διπλωματική προσπάθεια, όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν.
Η απόφαση του Τραμπ να απαντήσει δυναμικά στην πρόσφατη κατάρριψη ενός αμερικανικού ελικοπτέρου Apache αντανακλά την ανάγκη του να μην εκχωρήσει την κυριαρχία του Στενού του Ορμούζ στο Ιράν, όμως η επιλογή αυτή ενέχει τεράστιο πολιτικό και οικονομικό ρίσκο για τον ίδιο.
Όπως προειδοποιούν κορυφαίοι Δημοκρατικοί, το Ιράν διατηρεί ισχυρά χαρτιά στα χέρια του, καθώς μπορεί να πλήξει ενεργειακές υποδομές συμμάχων των ΗΠΑ στον Κόλπο ή να ενεργοποιήσει τους Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα.
Μια τέτοια εξέλιξη θα εκτίνασσε τις διεθνείς τιμές των καυσίμων, επιβαρύνοντας τους Αμερικανούς καταναλωτές και προκαλώντας περαιτέρω σύγχυση στους ψηφοφόρους, οι οποίοι εμφανίζονται ήδη δυσαρεστημένοι στις δημοσκοπήσεις από τα αντιφατικά μηνύματα του Λευκού Οίκου. Η αστάθεια του Τραμπ αποτυπώθηκε πρόσφατα και στο γεγονός ότι, ενώ κατηγόρησε τον Μπενιαμίν Νετανιάχου ότι τορπιλίζει την ειρήνη με τους βομβαρδισμούς του, λίγες ημέρες μετά ο ίδιος επέλεξε την ίδια ακριβώς επιθετική οδό.
Στο επίκεντρο της αμερικανικής στρατηγικής βρίσκεται η ίδια η επιχειρηματική νοοτροπία του Τραμπ, ο οποίος μεταφέρει τους κανόνες της αγοράς ακινήτων στη διεθνή διπλωματία, πιστεύοντας ότι η μέγιστη δυνατή πίεση παράγει πάντα έναν απόλυτο νικητή και έναν ηττημένο.
Ακόμη όμως και αν επιτευχθεί μια προσωρινή συμφωνία για το Στενό του Ορμούζ, αυτή θα αποτελεί μόνο την αφετηρία για εξαιρετικά περίπλοκες διαπραγματεύσεις γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την άρση των κυρώσεων.
Εάν οι τρέχουσες επιδρομές αποτύχουν να αναγκάσουν την Τεχεράνη σε οπισθοχώρηση, ο Αμερικανός πρόεδρος θα βρεθεί ξανά εγκλωβισμένος σε ένα αδιέξοδο, αναγκασμένος να εξηγήσει γιατί εμμένει σε μια στρατηγική που δεν αποδίδει.