Από τις πολεμικές ιαχές για «άνευ όρων παράδοση» και την υπόσχεση για πλήρη εξάλειψη του ιρανικού οπλοστασίου, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται πως έχει προχωρήσει σε μια θεαματική και ριζική αναδίπλωση.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, στην προφανή απελπισία της να απεγκλωβιστεί από τη στρατιωτική σύγκρουση που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ περιόρισε, παραμέρισε ή εγκατέλειψε σχεδόν όλους τους αρχικούς, φιλόδοξους στόχους της.
Το αποτέλεσμα αποτυπώνεται στο πρόσφατο μνημόνιο κατανόησης των 14 σημείων, το οποίο περιλαμβάνει σημαντικά περισσότερες παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη παρά το αντίστροφο, προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις ακόμα και στη δεξιά πολιτική πτέρυγα των ΗΠΑ, όπου πολλοί κάνουν λόγο για μια μορφή αμερικανικής συνθηκολόγησης.
Η μεταστροφή αυτή είναι εμφανής στο ζήτημα του πυραυλικού προγράμματος και του εμπλουτισμού ουρανίου, όπου ο Τραμπ υπαναχώρησε πλήρως. Ενώ στην αρχή του πολέμου δεσμευόταν να ισοπεδώσει τη βιομηχανία πυραύλων του Ιράν, στο περιθώριο της συνόδου της G7 στη Γαλλία δήλωσε ότι είναι «εντάξει» και «λογικό» να διαθέτει η Τεχεράνη ένα μέρος του οπλοστασίου της, ενώ αναγνώρισε και το δικαίωμά της να εμπλουτίζει ουράνιο σε χαμηλά επίπεδα για πολιτικούς σκοπούς ηλεκτροπαραγωγής.
Παράλληλα, η αρχική απαίτηση για άμεση κατάσχεση του υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου έδωσε τη θέση της σε μια επιτόπου υποβάθμιση του υλικού υπό την εποπτεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, με τον Αμερικανό πρόεδρο να υποβαθμίζει πλέον τη σημασία του θέματος.
Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ εγκατέλειψε γρήγορα τον στόχο για «αλλαγή καθεστώτος» στην Τεχεράνη, ξεκαθαρίζοντας ότι ο πόλεμος δεν έγινε για αυτόν τον σκοπό, την ώρα που η ηγεσία του Ιράν παρέμεινε ουσιαστικά στα ίδια χέρια. Επιπλέον, το μνημόνιο δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στη χρηματοδότηση οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ και η Χαμάς, ενώ επιτρέπει άμεσα στο Ιράν να εξάγει ξανά πετρέλαιο.
Ακόμη και στο κρίσιμο μέτωπο των Στενών του Ορμούζ, η Ουάσιγκτον απέτυχε να εξασφαλίσει μια μόνιμα ελεύθερη δίοδο, αφού η συμφωνία προβλέπει δωρεάν διέλευση για ένα περιορισμένο παράθυρο μόλις 60 ημέρων, με την ιρανική πλευρά να διαμηνύει ήδη ότι σκοπεύει να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα επιβάλλοντας τέλη στα εμπορικά πλοία.
Η ανάλυση του αμερικανικού δικτύου καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι στόχοι της κυβέρνησης Τραμπ μεταβάλλονταν διαρκώς χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική πυξίδα, οδηγώντας σε έναν συμβιβασμό που απέχει πολύ από τις αρχικές της υποσχέσεις.