Στην ενίσχυση της αντιαεροπορικής προστασίας της ρωσικής πρωτεύουσας προχωρούν με γοργούς ρυθμούς οι αρχές της χώρας, μια κίνηση που σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές γίνεται σε βάρος της αμυντικής θωράκισης των ζωνών της πρώτης γραμμής στην Ουκρανία.
Νέες εγκαταστάσεις S-400 και Pantsir «πρώτης γραμμής» στη Μόσχα
Πρόσφατες δορυφορικές απεικονίσεις αποκαλύπτουν ότι ξεκίνησε η κατασκευή μιας νέας, στρατηγικής σημασίας βάσης για το υπερσύγχρονο σύστημα S-400 σε ένα από τα ψηλότερα σημεία δυτικά της Μόσχας, εντός του Ιστορικού και Φυσικού Πάρκου Moskvoretsky. Η μορφή του εργοταξίου προσομοιάζει απόλυτα με άλλες αντίστοιχες οχυρώσεις που προστατεύουν τη ρωσική πρωτεύουσα.
Την ίδια στιγμή, πληροφορίες της βρετανικής Telegraph αναφέρουν τη μεταφορά ενός αντιαεροπορικού συστήματος Pantsir από το μέτωπο του πολέμου απευθείας σε ειδικό πύργο κοντά στο διυλιστήριο της Μόσχας στην περιοχή Καπότνια. Το συγκεκριμένο εργοστάσιο, το οποίο καλύπτει το 40% των αναγκών της πόλης σε καύσιμα και απέχει μόλις 16 χιλιόμετρα από το Κρεμλίνο, αποτελεί σταθερό στόχο των ουκρανικών επιθέσεων.
Η εκτίμηση ότι το Pantsir προέρχεται από την εμπόλεμη ζώνη ενισχύεται από το γεγονός ότι η καμπίνα του φέρει ειδικό μεταλλικό κλουβί προστασίας, υποδομή που χρησιμοποιείται στην πρώτη γραμμή για την απόκρουση drones μικρού βεληνεκού.
Ενδείξεις για σοβαρές ελλείψεις σε βλήματα
Η μετακίνηση αυτή, ωστόσο, φέρνει στην επιφάνεια πιθανές ελλείψεις στο ρωσικό οπλοστάσιο. Φωτογραφικά ντοκουμέντα δείχνουν το μεταφερθέν Pantsir να είναι εξοπλισμένο με μόλις δύο πυραύλους αντί για τους προβλεπόμενους έξι στη μία του πλευρά.
Παράλληλα, αμερικανικά ΜΜΕ και το Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Πολέμου (ISW), επικαλούμενα ουκρανικές πηγές, επισημαίνουν ότι οι δυτικές κυρώσεις έχουν προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην παραγωγή και διαθεσιμότητα κρίσιμων εξαρτημάτων για τους πυραύλους των συστημάτων S-300 και άλλων μέσων αεράμυνας, κάτι που φαίνεται να επηρεάζει πλέον ευρύτερα την αμυντική βιομηχανία της χώρας.
Το στρατηγικό αδιέξοδο και η απειλή των drones
Οι πυκνές επιθέσεις του Κιέβου με σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια θέτουν τη Μόσχα προ ενός σοβαρού διλήμματος. Η τεράστια γεωγραφική έκταση της χώρας καθιστά αδύνατη την πλήρη κάλυψη όλων των υποδομών, αναγκάζοντας τη στρατιωτική ηγεσία να ιεραρχήσει εκ νέου τις προτεραιότητές της και να στερήσει πολύτιμα όπλα από το μέτωπο.
Παρά το γεγονός ότι η ρωσική πρωτεύουσα διαθέτει ένα εξαιρετικά πυκνό «πέπλο» προστασίας, με περισσότερους από 100 εκτοξευτές και 50 κινητά συστήματα Pantsir, έχει αποδειχθεί επανειλημμένα ευάλωτη. Η αδυναμία αυτή αποδίδεται εν μέρει στο γεγονός ότι η Ουκρανία κατάφερε το προηγούμενο διάστημα να πλήξει καίρια ρωσικά ραντάρ, τυφλώνοντας ένα μέρος των συστημάτων επιτήρησης.
Επιπλέον, σοβαρό ρόλο παίζει η ίδια η φύση της σοβιετικής και ρωσικής αεράμυνας, η οποία σχεδιάστηκε για την αναχαίτιση μεγάλων συμβατικών πυραύλων και μαχητικών αεροσκαφών, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να διαχειριστεί τις σύγχρονες τακτικές κορεσμού με μαζικές, παράλληλες επιθέσεις χαμηλά ιπτάμενων drones.