Με σκληρή γλώσσα και σαφείς γεωπολιτικές αιχμές, ο Πρωθυπουργός της Πολωνίας, Ντόναλντ Τουσκ, ανακοίνωσε την ανέγερση ενός «Τείχους Μνήμης» στη Βαρσοβία, αφιερωμένου στα θύματα των πολέμων του 20ού αιώνα στην Ουκρανία. Με αφορμή τη συμπλήρωση 83 ετών από τη «Ματωμένη Κυριακή» στη Βολυνία, ο Τουσκ χαρακτήρισε απερίφραστα τις μαζικές δολοφονίες Πολωνών αμάχων από Ουκρανούς εθνικιστές του UPA ως γενοκτονία.
Σε μήνυμά του στην πλατφόρμα Χ, ο Πολωνός Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η ιστορική αλήθεια και η κατονομασία των ενόχων αποτελούν τη μοναδική βάση για να ξεπεραστεί το επώδυνο παρελθόν.
Παράλληλα, έστειλε ένα ξεκάθαρο τελεσίγραφο στο Κίεβο αναφορικά με την ευρωπαϊκή του προοπτική, σημειώνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση οικοδομήθηκε πάνω στη συμφιλίωση και την παραδοχή των λαθών του παρελθόντος. Υπονόησε, έτσι, ότι η Ουκρανία δεν θα είναι έτοιμη να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια εάν δεν αναγνωρίσει εμπράκτως τα εγκλήματα στη Βολυνία.
Το σχεδιαζόμενο μνημείο στη Βαρσοβία θα περιλαμβάνει μια αιώνια φλόγα και τα ονόματα όλων των ταυτοποιημένων θυμάτων. Ο Τουσκ ανέφερε ότι η κυβέρνησή του έχει ήδη ξεκινήσει αποτελεσματικές ενέργειες για την επανέναρξη των εκταφών, ώστε οι σοροί των Πολωνών που βρίσκονται σε ουκρανικό έδαφος να ταφούν με την πρέπουσα τιμή.
Στο εσωτερικό της Πολωνίας, η 11η Ιουλίου τιμάται ως εθνική ημέρα μνήμης. Η Καγκελαρία του Προέδρου Καρόλ Ναβρότσκι δημοσίευσε σχετικό υλικό που έκανε λόγο για ανθρώπους «που δολοφονήθηκαν από τους γείτονές τους».
Από την άλλη πλευρά, ο Πρόεδρος της Βουλής, Βουόντζιμιερζ Τσαρζάστι, απηύθυνε έκκληση να μην εργαλειοποιείται η τραγωδία για μικροπολιτικές σκοπιμότητες, φέρνοντας ως παράδειγμα επιτυχούς διαχείρισης της ιστορίας τις πολωνο-γερμανικές σχέσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Η 11η Ιουλίου 1943 αποτελεί την πιο μαύρη σελίδα της σφαγής στη Βολυνία, η οποία τότε ανήκε στην Πολωνία και σήμερα αποτελεί τμήμα της δυτικής Ουκρανίας. Εκείνη την ημέρα, ο Ουκρανικός Επαναστατικός Στρατός (UPA), υποστηριζόμενος από μερίδα του ντόπιου πληθυσμού, εξαπέλυσε συντονισμένη επίθεση σε περίπου εκατό πολωνικούς οικισμούς.
Οι επιθέσεις έγιναν κυρίως κατά τη διάρκεια της κυριακάτικης λειτουργίας, με αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανυπεράσπιστων αμάχων –κυρίως γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων– στο πλαίσιο μιας ευρύτερης επιχείρησης εθνοκάθαρσης.