Η παρατεταμένη κατάσταση «ούτε πολέμου ούτε ειρήνης» στην οποία έχει περιέλθει το Ιράν φαίνεται πως δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Στο εσωτερικό της χώρας, η καθημερινότητα των πολιτών εξελίσσεται σε εφιάλτη, με ατελείωτες ουρές στα πρατήρια καυσίμων, τα οποία συχνά ξεμένουν από βενζίνη.
Παράλληλα, πληθαίνουν οι καταγγελίες οδηγών για σοβαρές βλάβες στα οχήματά τους, καθώς οι αρχές φέρονται να νοθεύουν τα ήδη ελλειμματικά καύσιμα με νερό και μεθανόλη.
Η εικόνα αυτή συμπληρώνεται από την πρωτοφανή κατάρρευση του ριάλ —του εθνικού νομίσματος που έχει ξεπεράσει τα 2 εκατομμύρια ανά δολάριο— και τον πληθωρισμό που προσεγγίζει το 88%, καθιστώντας ακόμη και τα βασικά αγαθά απλησίαστα για τη συντριπτική πλειονότητα των οικογενειών.
Η στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ, που ποντάρει στη συσσώρευση της εσωτερικής πίεσης χωρίς τη βίαιη επίσπευση μιας νέας σύγκρουσης, φαίνεται προς το παρόν να αποδίδει. Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι η οικονομική δυσπραγία από μόνη της δεν αρκεί.
Το καθεστώς της Τεχεράνης θεωρεί πως μπορεί να απορροφήσει τους κραδασμούς όσο δεν αντιμετωπίζει μια άμεση υπαρξιακή απειλή. Για να ανατραπούν οι ισορροπίες, η Ουάσιγκτον οφείλει να δείξει έτοιμη να εκμεταλλευτεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια, ενισχύοντας τα κύματα διαμαρτυρίας και ενθαρρύνοντας τις αυτομολήσεις από τον κρατικό μηχανισμό.
Η ήδη υπάρχουσα ενεργειακή κρίση επιδεινώθηκε δραματικά λόγω της κακοδιαχείρισης και του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών, που διέκοψε τις εισαγωγές βενζίνης.
Η ψαλίδα μεταξύ παραγωγής και εγχώριας ζήτησης διευρύνθηκε επικίνδυνα, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να εξαντλεί τα αποθέματά της. Η δραματική περικοπή των επιδοτήσεων στα καύσιμα και οι ανακοινώσεις για νέες μειώσεις προκάλεσαν πανικό στην αγορά, εκτοξεύοντας την ημερήσια κατανάλωση στα 40 εκατομμύρια γαλλόνια.
Την ίδια στιγμή, η ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας, τρέμοντας το ενδεχόμενο μιας νέας γενικευμένης εξέγερσης. Οι μνήμες από το αιματηρό κύμα διαμαρτυριών του 2019 παραμένουν ζωντανές, ενώ οι διάσπαρτες κινητοποιήσεις εργαζομένων, συνταξιούχων και νοσηλευτών πληθαίνουν.
Αξιωματούχοι των Φρουρών της Επανάστασης και της αστυνομίας προειδοποιούν ανοιχτά ότι η φτώχεια και οι ελλείψεις μπορούν να πυροδοτήσουν κοινωνική έκρηξη, την οποία υποστηρίζουν ότι θα εκμεταλλευτούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Για τον λόγο αυτό, οι δυνάμεις ασφαλείας βρίσκονται σε κατάσταση αιχμής, λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα στους δρόμους των μεγάλων πόλεων.
Από την πλευρά της, η αμερικανική στρατηγική οφείλει να προετοιμάσει την επόμενη μέρα σε περίπτωση νέων ταραχών. Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση του ηθικού της ιρανικής κοινωνίας μέσω στοχευμένων κυρώσεων σε δικαστικούς λειτουργούς που επιβάλλουν θανατικές ποινές, την εξασφάλιση ανεμπόδιστης πρόσβασης στο διαδίκτυο για τα δίκτυα των διαδηλωτών, αλλά και ένα οργανωμένο σχέδιο για την ενθάρρυνση αυτομολήσεων από τις τάξεις των σωμάτων ασφαλείας.