Ο Καναδάς δικαίως δεν επιθυμεί να γίνει η 51η πολιτεία των ΗΠΑ, όμως το ενδεχόμενο να μετατραπεί στο 28ο «τιμητικό» μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαντάζει εξίσου απερίσκεπτο, αναφέρει η Washington Post
Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, απηύθυνε επίσημη πρόσκληση στην Οτάβα για την είσοδό της ως το πρώτο «συνδεδεμένο μέλος» της Ένωσης, στοχεύοντας στην ενοποίηση των τομέων της μεταποίησης, της τεχνολογίας, της ασφάλειας και της ενέργειας.
Οι λεπτομέρειες αυτής της ευρω-καναδικής προσέγγισης πρόκειται να τεθούν στο τραπέζι στη σύνοδο κορυφής του επόμενου μήνα.
Η κόντρα με τον Τραμπ και το τίμημα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας
Ο Καναδός πρωθυπουργός, Μαρκ Κάρνεϊ, με φόντο την έντονη αντιπαλότητά του με τον Ντόναλντ Τραμπ, επιχειρεί να συσπειρώσει τις λεγόμενες «μεσαίες δυνάμεις».
Ωστόσο, αυτή η βιαστική αποσύνδεση από το βορειοαμερικανικό εμπορικό μπλοκ απειλεί την ευημερία Καναδών, Αμερικανών και Μεξικανών.
Παρότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προβάλλει ως φιλικό καταφύγιο απέναντι στον αμερικανικό προστατευτισμό, η ίδια διατηρεί αυστηρούς εμπορικούς φραγμούς απέναντι στους τρίτους, απαιτώντας όλες οι συμφωνίες να περνούν κεντρικά από τις Βρυξέλλες.
Αν και ο ορισθείς πρέσβης του Καναδά στην ΕΕ, Τζόναθαν Γουίλκινσον, ξεκαθάρισε ότι η χώρα του δεν πρόκειται να παραχωρήσει εθνική κυριαρχία, η ευρωπαϊκή ενοποίηση έχει πάντα κόστος.
Μια πιθανή «τεχνολογική συμμαχία» ενδέχεται να υποχρεώσει τον Καναδά να υιοθετήσει τον αυστηρό ευρωπαϊκό κανονισμό για τα δεδομένα (GDPR) ή ψηφιακούς φόρους που ο ίδιος ο Κάρνεϊ είχε πρόσφατα αναστείλει.
Το παράδειγμα της Ισλανδίας, όπου οι πολίτες απέρριψαν τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ υπό τον φόβο των ευρωπαϊκών ποσοστώσεων στην αλιεία, αναδεικνύει τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν μια χώρα παραδίδει ρυθμιστικές εξουσίες.
Μια ευκαιριακή συμμαχία με μακροπρόθεσμες συνέπειες
Η στροφή της Οτάβας προς την Ευρώπη φανερώνει το πόσο βαθιά έχει αποξενώσει τους συμμάχους της η τακτική του Ντόναλντ Τραμπ.
Παρ' όλα αυτά, η πολιτική πραγματικότητα στις ΗΠΑ θα αλλάξει με την εκλογή νέου προέδρου στις αρχές του 2029, οπότε και οι δύο πλευρές των συνόρων θα κληθούν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους.
Μέχρι τότε, όμως, ο Καναδάς κινδυνεύει να βρεθεί εγκλωβισμένος στο αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο και την επιρροή της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών.