Ένα πλέγμα στρατιωτικών μετακινήσεων, αυστηρών προειδοποιήσεων και πυρηνικών απειλών τις τελευταίες ώρες ενισχύει τους φόβους για έναν νέο, ευρύτερο γύρο σύγκρουσης μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Σύμφωνα με την ανάλυση του Χαμιντρεζά Αζίζι από το International Crisis Group, η σπιθούρα για μια νέα ανάφλεξη ενδέχεται να μην ανάψει απευθείας στο Ιράν, αλλά στην Υεμένη, όπου οι πυραυλικές επιθέσεις των Χούθι κατά της Σαουδικής Αραβίας παρουσιάζουν κατακόρυφη αύξηση.
Η Ουάσινγκτον εκπέμπει ήδη σήματα αυξημένης ετοιμότητας. Το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε ταξιδιωτική οδηγία προειδοποιώντας για «απρόβλεπτη κλιμάκωση» και πιθανή στοχοποίηση αμερικανικών συμφερόντων από το Ιράν και τους συμμάχους του.
Την ίδια στιγμή, η αιφνίδια επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο από το Καμπ Ντέιβιντ, σε συνδυασμό με τις κινήσεις αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών B-1B στη Βρετανία και τις αναγνωριστικές πτήσεις γύρω από το Ιράν, φανερώνουν πυρετώδεις διεργασίες.
Η απάντηση της Τεχεράνης είναι άμεση και επιθετική. Το ιρανικό Αρχηγείο Khatam al-Anbiya προειδοποίησε ότι τυχόν αμερικανικό χτύπημα θα μετατρέψει τις βάσεις των ΗΠΑ σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σε στόχους «συνεχών και επώδυνων επιθέσεων».
Παράλληλα, ο γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, Μοχσέν Ρεζαεΐ, διαμήνυσε ότι σε περίπτωση σύρραξης η απάντηση δεν θα είναι τοπική, αλλά θα μπορούσε να πλήξει ακόμη και αμερικανικές ναυτικές δυνάμεις στον Ινδικό Ωκεανό.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι και η πυρηνική διάσταση που λαμβάνει η κρίση. Το Ιράν αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), με το κοινοβούλιο της χώρας να εξετάζει σχετικό κατεπείγον νομοσχέδιο. Παρότι η κίνηση αυτή ερμηνεύεται προς το παρόν ως μέσο αποτροπής, η Τεχεράνη διαμηνύει ότι η στάση της εξαρτάται άμεσα από τις ενέργειες των ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή, η διπλωματία παρασκηνίου χτυπά «κόκκινο». Χώρες όπως το Πακιστάν, το Κατάρ, η Κίνα και η Τουρκία επιχειρούν να γεφυρώσουν το χάσμα μεταφέροντας προτάσεις, ενώ το Ιράν έχει θέσει επτά όρους για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.
Ωστόσο, η έντονη αυτή κινητικότητα ενόψει και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ δεν αποσκοπεί απαραίτητα στην ειρήνευση, αλλά αντικατοπτρίζει την αγωνία των περιφερειακών δυνάμεων μπροστά στο ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου.