Έντονο προβληματισμό και σοβαρές ανησυχίες εκφράζει η Κυπριακή Δημοκρατία για τη χρονική συγκυρία που επέλεξε η Βουλή των Αντιπροσώπων της Ανατολικής Λιβύης να επικυρώσει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019, καταγγέλλοντας τις σκοπιμότητες που εξυπηρετούνται.
Με επιστολή της προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Κύπρου, πρέσβης Μαρία Μιχαήλ, αναφέρεται στην απόφαση της 20ής Οκτωβρίου. Η Κύπριος διπλωμάτης υπενθυμίζει τις σταθερές θέσεις της Λευκωσίας, όπως αυτές είχαν διατυπωθεί σε προηγούμενες επικοινωνίες με τον Οργανισμό (20 Ιανουαρίου, 24 Απριλίου και 20 Ιουλίου 2020), καθώς και στη ρηματική διακοίνωση της 18ης Αυγούστου 2025.
Η κ. Μιχαήλ τονίζει με έμφαση ότι η ανεξαρτησία, η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα της Λιβύης δεν επιτρέπεται να θυσιάζονται στον βωμό των γεωπολιτικών επιδιώξεων τρίτων χωρών. Σημειώνει, παράλληλα, πως η Άγκυρα εκμεταλλεύεται το πολιτικό και θεσμικό κενό στη Λιβύη για να προωθήσει παράνομες αξιώσεις, επιχειρώντας να επιβάλει τεχνητά τετελεσμένα στη θάλασσα σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων άλλων κρατών.
Αυτές οι μεθοδεύσεις, υπογραμμίζει η επιστολή, εντάσσονται σε έναν ενσυνείδητο σχεδιασμό κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο, παραβιάζουν κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και συνιστούν ευθεία απειλή για την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα.
Επιπλέον, η κυπριακή πλευρά ξεκαθαρίζει ότι το εν λόγω μνημόνιο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και ειδικότερα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Ως εκ τούτου, θεωρείται νομικά ανυπόστατο, δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα για τρίτα κράτη και δεν επηρεάζει στο ελάχιστο τα κυριαρχικά τους δικαιώματα.
Η Λευκωσία επισημαίνει ότι η συμφωνία επιχειρεί να οριοθετήσει θαλάσσιες ζώνες μεταξύ κρατών που δεν διαθέτουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές, κατασκευάζοντας ένα «εικονικό» σύνορο και αγνοώντας εσκεμμένα την ύπαρξη και τα νόμιμα δικαιώματα άλλων παράκτιων χωρών, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών νησιών.
Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι το Άρθρο 121 (παράγραφος 2) της UNCLOS αποτελεί εθιμικό διεθνές δίκαιο που δεσμεύει όλους—ακόμη και τα κράτη που δεν έχουν υπογράψει τη Σύμβαση—και κατοχυρώνει ρητά το δικαίωμα των νησιών σε χωρική θάλασσα, συνορεύουσα ζώνη, υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Καταλήγοντας, η κ. Μιχαήλ υπογραμμίζει ότι οι οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών οφείλουν να γίνονται αποκλειστικά μεταξύ κρατών με γειτονικές ή απέναντι ακτές, με καλή πίστη και με βάση τη διεθνή νομολογία και τις αρχές της UNCLOS. Παράλληλα, ζήτησε τη διανομή της επιστολής ως επίσημου εγγράφου της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και τη δημοσίευσή της στα αρμόδια δελτία του Οργανισμού για το Δίκαιο της Θάλασσας.