Σε μια επικίνδυνη διεύρυνση της στρατηγικής του προχωρά το Ιράν στα Στενά του Ορμούζ, μετατοπίζοντας το πεδίο των απειλών από τους παραδοσιακούς δρόμους του πετρελαίου στις κρίσιμες υποθαλάσσιες τηλεπικοινωνιακές υποδομές.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Al-Monitor, ανώτατα στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης, όπως ο πολιτικός επικεφαλής Γιαντολάχ Τζαβανί, προειδοποίησαν ανοιχτά ότι τα υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών που διασχίζουν την περιοχή αποτελούν πιθανούς στόχους αντιποίνων, στην περίπτωση που οι ΗΠΑ ή σύμμαχοί τους επιτεθούν σε ιρανικές υποδομές.
Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει καταγραφεί κάποιο χτύπημα, η κίνηση της Τεχεράνης αποσκοπεί στη δημιουργία ενός νέου μοχλού πίεσης, στοχεύοντας αυτή τη φορά τη διεθνή ψηφιακή συνδεσιμότητα.
Τα Στενά του Ορμούζ, πέρα από βασική αρτηρία για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων, αποτελούν και κομβικό «ψηφιακό σημείο αιχμής». Στον βυθό τους φιλοξενούνται κομβικά συστήματα (όπως τα AAE-1, FALCON και Gulf Bridge International) που διακινούν τον κύριο όγκο των δεδομένων μεταξύ Ασίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης.
Μια ενδεχόμενη δολιοφθορά δεν θα παρέλυε το παγκόσμιο διαδίκτυο, θα προκαλούσε όμως σοβαρά προβλήματα στις χώρες του Κόλπου, επηρεάζοντας τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, τις υπηρεσίες cloud και τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων σε data centers και τεχνητή νοημοσύνη που υλοποιούν η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ.
Το ενδεχόμενο ενός τέτοιου πλήγματος περιπλέκει περαιτέρω την ήδη τεταμένη κατάσταση στην περιοχή. Η αποκατάσταση βλαβών σε υποθαλάσσια καλώδια είναι μια σύνθετη τεχνικά διαδικασία, η οποία σε συνθήκες πολεμικής σύρραξης —με την παρουσία ναρκών και τους υψηλούς κινδύνους ασφάλισης— καθίσταται εξαιρετικά αβέβαιη.
Παρά το γεγονός ότι τα κράτη του Κόλπου διαθέτουν εναλλακτικές χερσαίες και θαλάσσιες διαδρομές, όπως επισημαίνει ο εξειδικευμένος οργανισμός TeleGeography, η διαθέσιμη χωρητικότητα δύσκολα θα μπορούσε να καλύψει πλήρως ένα εκτεταμένο μπλακ άουτ.
Με την κίνηση αυτή, η Τεχεράνη επιχειρεί να δείξει ότι ένα νέο κύμα κλιμάκωσης δεν θα έθετε σε κίνδυνο μόνο την ενεργειακή τροφοδοσία, αλλά θα μετέφερε το οικονομικό κόστος απευθείας στην ψηφιακή ραχοκοκαλιά των γειτονικών της κρατών.