Σταθερό δημοσκοπικό προβάδισμα καταγράφουν οι Δημοκρατικοί λίγες ημέρες πριν από τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026, όπου οι ψηφοφόροι καλούνται να ανανεώσουν το σύνολο της Βουλής των Αντιπροσώπων και το ένα τρίτο της Γερουσίας.
Η αναμέτρηση διεξάγεται στο μέσο της δεύτερης θητείας του Ντόναλντ Τραμπ, με το νέο Κογκρέσο να καθορίζει τα όρια της νομοθετικής του εξουσίας και του κοινοβουλευτικού ελέγχου, παρά την τάση του Αμερικανού προέδρου να κυβερνά προσωποκεντρικά μέσω προεδρικών διαταγμάτων.
Δημοσκοπική υπεροχή και τα κριτήρια των Αμερικανών ψηφοφόρων
Σύμφωνα με τα στοιχεία του RealClearPolling, οι Δημοκρατικοί προηγούνται στην εθνική πρόθεση ψήφου με 51,4% έναντι 43,2% των Ρεπουμπλικανών (διαφορά 8,2 μονάδων), ενώ η έρευνα των Reuters/Ipsos ανεβάζει τη διαφορά στις εννέα μονάδες.
Η οικονομική αβεβαιότητα αποτελεί τον κύριο καταλύτη της εκλογικής συμπεριφοράς. Σύμφωνα με έρευνες των Pew Research Center και Gallup, ξεχωρίζει ένα κρίσιμο τρίπτυχο που καθορίζει την κάλπη: η οικονομία και το κόστος ζωής, το μέλλον της δημοκρατίας και των θεσμών, καθώς και η δυσαρέσκεια για την «κακή διακυβέρνηση/ηγεσία».
Η αποδοχή των χειρισμών Τραμπ στην οικονομία έχει υποχωρήσει στο 25% (και στο 20% για την ακρίβεια), ενώ το 44% δηλώνει ότι θα ψηφίσει με γνώμονα την αποδοκιμασία του προέδρου, της οποίας η δημοφιλία καταγράφεται στο 32%.
Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί διατηρούν προβάδισμα στους ανεξάρτητους ψηφοφόρους με 52% έναντι 39% και εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη πρόθεση συμμετοχής που φτάνει το 63% έναντι 46% των Ρεπουμπλικανών.
Η μάχη της Γερουσίας και οι αμφίρροπες Πολιτείες
Παρά την εθνική υπεροχή των Δημοκρατικών, η μάχη για τη Γερυσία, όπου οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν 53 έδρες, παραμένει σύνθετη.
Από τις 35 έδρες που κρίνονται, επτά αναμετρήσεις θεωρούνται εξαιρετικά οριακές —στην Αλάσκα, την Άιοβα, το Κάνσας, το Μέιν, το Μίσιγκαν, το Οχάιο και το Τέξας— με τους Δημοκρατικούς υποψηφίους να διατηρούν οριακά προβαδίσματα που βρίσκονται εντός του στατιστικού σφάλματος.
Γεωπολιτικός γρίφος: Τι σημαίνει ένα «μπλε κύμα» ή μια διαιρεμένη κυβέρνηση
Το αποτέλεσμα της κάλπης θα επηρεάσει άμεσα τη διεθνή παρουσία των ΗΠΑ, από τον πόλεμο στο Ιράν και την ενεργειακή κρίση έως τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις και το ΝΑΤΟ.
Σε περίπτωση επικράτησης των Δημοκρατικών και στα δύο σώματα («μπλε κύμα»), το Κογκρέσο θα λειτουργήσει ως θεσμικό ανάχωμα στον Λευκό Οίκο.
Αναμένεται να μπει φρένο στην επιβολή μονομερών δασμών —εξέλιξη θετική για την Ευρώπη, τον Καναδά και την Ινδία— να ασκηθούν πιέσεις για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν, να περιοριστεί η στρατιωτική βοήθεια προς το Ισραήλ και να τεθούν αυστηροί όροι απέναντι στις απειλές Τραμπ για αμφισβήτηση του ΝΑΤΟ ή απόσυρση στρατευμάτων από την Ευρώπη.
Αντιθέτως, αν οι Δημοκρατικοί ελέγξουν μόνο τη Βουλή και οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν τη Γερoυσία, ο Τραμπ θα παραμείνει ανεμπόδιστος στην εξωτερική πολιτική. Η Γερoυσία θα μπορεί να μπλοκάρει πακέτα βοήθειας προς την Ουκρανία ή να στηρίζει παράλληλες συμμαχίες όπως η Ομάδα Μπέργκεν, αφήνοντας ως μοναδικό όπλο στη Βουλή τον έλεγχο του προϋπολογισμού. Ένα τέτοιο θεσμικό αδιέξοδο κινδυνεύει να επιδεινώσει τη διεθνή εικόνα της Ουάσινγκτον.
Ο αντίκτυπος στην Ελλάδα και τα διλήμματα της Αθήνας
Μια αλλαγή συσχετισμών στο Κογκρέσο φέρνει νέα δεδομένα για την ελληνική διπλωματία.
Μια επικράτηση των Δημοκρατικών στη Βουλή θα φέρει δοκιμασμένους συνομιλητές της Αθήνας, όπως ο Γκρέγκορι Μικς, σε καίριες επιτροπές εξωτερικών υποθέσεων, βάζοντας φρένο σε μονομερείς πρωτοβουλίες του Τραμπ προς την Τουρκία ή στο πρόγραμμα των F-35.
Στη Γερoυσία, η αποχώρηση της Τζιν Σαχίν και η πιθανή ανάληψη ηγετικού ρόλου από τον Κρις Κουνς ενισχύει τους δεσμούς με την ελληνοαμερικανική κοινότητα, ενώ η υποψηφιότητα του Κρις Πάπας στο Νιου Χαμσάιρ προσφέρει την προοπτική εισόδου ενός ομογενούς νομοθέτη στο σώμα.
Ωστόσο, μια οριακή πλειοψηφία των Δημοκρατικών στη Βουλή υπό τον Χακίμ Τζέφρις θα απαιτήσει συμβιβασμούς με τη σοσιαλδημοκρατική πτέρυγα του κόμματος. Η πτέρυγα αυτή αμφισβητεί τη στενή συνεργασία με το Ισραήλ και πρωτοβουλίες όπως ο EastMed Act ή ο διάδρομος IMEC, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές σε περιφερειακά ενεργειακά και αμυντικά σχέδια που ενδιαφέρουν άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ελληνική κοινή γνώμη η δημοφιλία του Ντόναλντ Τραμπ καταγράφει σταθερά αρνητικό ισοζύγιο, με τις θετικές γνώμες να περιορίζονται μόλις στο 14% και τις αρνητικές να ξεπερνούν το 80%, ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράν.