Παρότι ο Αλίγιεφ δεν κατονόμασε την Τουρκία ως πηγή απειλής, οι δηλώσεις του αποκτούν ιδιαίτερο βάρος λόγω των πρόσφατων αντιδράσεων τουρκικών πολιτικών και μέσων ενημέρωσης απέναντι σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής του Αζερμπαϊτζάν, κυρίως αναφορικά με τους περιορισμούς στη χρήση της μαντίλας από μαθήτριες.
Σύμφωνα με αναλυτές του Ιδρύματος για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών (FDD), η Άγκυρα διατηρεί περισσότερες από 100 στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο ιρακινό έδαφος, καθώς και ισχυρά γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, κυρίως στον τομέα των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η τουρκική πρωτοβουλία εντάσσεται στις προσπάθειες της Άγκυρας να ενισχύσει την επιρροή της στη μεταπολεμική Συρία και να αναδειχθεί σε βασικό παράγοντα για τη σταθεροποίηση της χώρας.
Συμφωνία Δαμασκού - Μόσχας μετατρέπει Ταρτούς και Χμεϊμίμ σε κοινά κέντρα εκπαίδευσης – Η Άγκυρα σπεύδει να καλύψει το κενό, προκαλώντας την αντίδραση του Τελ Αβίβ
Μια νέα προσπάθεια προσέγγισης της Ελλάδας και της Κύπρου επιχειρεί η αυτοαποκαλούμενη «Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης», επιδιώκοντας να συνδέσει τη δική της γεωπολιτική θέση με τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, την Ερυθρά Θάλασσα και το Κέρας της Αφρικής.
Η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο να αναλάβει ενεργότερο ρόλο στις μεταπολεμικές ρυθμίσεις ασφαλείας στον νότιο Λίβανο μετά τη λήξη της εντολής της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNIFIL), σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλείται η εφημερίδα The New Arab.
Παρά τις διαφορετικές γεωπολιτικές τους προσεγγίσεις για τη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ και η Κίνα παρακολουθούν με αυξανόμενη ανησυχία την κλιμακούμενη επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή, εστιάζοντας ιδιαίτερα στις εξελίξεις στη Συρία.
Με όχημα την 63η επέτειο από την ίδρυση της Αφρικανικής Ένωσης και την «Ημέρα της Αφρικής», η Άγκυρα ξεδιπλώνει για άλλη μια φορά την αναθεωρητική της στρατηγική, επιχειρώντας να εμφανιστεί ως δήθεν «ισότιμος εταίρος» των αφρικανικών εθνών, την ίδια ώρα που οικοδομεί συστηματικά ζώνες γεωπολιτικής και οικονομικής εξάρτησης.
Η Άγκυρα δεν περιορίζεται πλέον σε απλές πωλήσεις στρατιωτικού υλικού, αλλά επιδιώκει να εγκλωβίσει τα κράτη της περιοχής σε μακροχρόνια τροχιά εξάρτησης, μέσω της μεταφοράς τεχνολογίας, της δημιουργίας τοπικών υποδομών συντήρησης και των κοινών βιομηχανικών δομών.
Στο επίκεντρο βρίσκονται ο «Μεσαίος Διάδρομος» (Middle Corridor), που συνδέει την Κίνα με την Ευρώπη μέσω Κεντρικής Ασίας και Τουρκίας, και το σχέδιο «Development Road», το οποίο φιλοδοξεί να ενώσει το λιμάνι Αλ-Φαου στο Ιράκ με το τουρκικό έδαφος, ενισχύοντας τον ρόλο της Άγκυρας ως βασικής πύλης εμπορίου.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία και εκθέσεις του Κογκρέσου, η Άγκυρα κατατάσσεται πλέον ανάμεσα στους πιο ενεργούς παίκτες στο αμερικανικό οικοσύστημα επιρροής, χρησιμοποιώντας μια στρατηγική που συνδυάζει την παραδοσιακή πολιτική πίεση με την «ήπια ισχύ».
