Σε ένα παραλήρημα εθνικιστικής έξαρσης και γεωπολιτικής υπεροψίας, ο ηγέτης των Τούρκων εθνικιστών, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, επιχείρησε να αντιστρέψει την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας μια Ευρώπη «αιχμάλωτη» των τουρκικών διαθέσεων.
Με μια ρητορική που ακροβατεί ανάμεσα στον πολιτικό εκβιασμό και τον αναθεωρητισμό, ο κυβερνητικός εταίρος του Ταγίπ Ερντογάν διεμήνυσε στις Βρυξέλλες ότι η Τουρκία δεν δέχεται υποδείξεις, ούτε για τις δημοκρατικές της επιδόσεις ούτε για τις ύποπτες φλερτ-επαφές της με αυταρχικά καθεστώτα όπως η Ρωσία και η Κίνα.
Για τον Μπαχτσελί, το «εθνικό συμφέρον» της Άγκυρας υπερβαίνει κάθε συμμαχική υποχρέωση, καθιστώντας σαφές ότι η Τουρκία επιδιώκει να πατά σε δύο βάρκες, περιφρονώντας τις δυτικές αξίες.
Η επιχειρηματολογία του Μπαχτσελί βασίστηκε στην πάγια τακτική της Άγκυρας να εργαλειοποιεί κρίσιμα ζητήματα όπως η ενέργεια, η ασφάλεια και, πρωτίστως, το μεταναστευτικό. Ισχυρίστηκε με θράσος ότι η Γηραιά Ήπειρος είναι ανίσχυρη χωρίς την τουρκική συνδρομή, ενώ την ίδια στιγμή διακήρυξε την υποτιθέμενη αυτάρκεια της χώρας του, ορίζοντάς την ως ένα αυτόνομο «κέντρο αλήθειας» που δεν έχει ανάγκη την ευρωπαϊκή προοπτική.
Πρόκειται για μια ωμή παραδοχή ότι η Τουρκία αντιλαμβάνεται τη σχέση της με την Ευρώπη όχι ως μια πορεία σύγκλισης, αλλά ως μια συναλλαγή ισχύος, όπου η Τεχεράνη και η Μόσχα αποτελούν ισότιμους –αν όχι προτιμητέους– συνομιλητές.
Η στάση αυτή του Μπαχτσελί δεν αποτελεί απλώς εσωτερική κατανάλωση, αλλά την επίσημη πλέον γραμμή μιας χώρας που απομακρύνεται συνειδητά από το δυτικό πλαίσιο.