Με μια κίνηση που ξεπερνά κάθε όριο προκλητικότητας, η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών σε βήμα νομιμοποίησης της κατοχής, χρησιμοποιώντας το υποχείριό της στα κατεχόμενα για να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Με επιστολή που κατέθεσε στον ΟΗΕ, η Τουρκία επισυνάπτει τους ανυπόστατους ισχυρισμούς του ψευδοκράτους, βάλλοντας ευθέως κατά της στρατηγικής συμφωνίας Κύπρου-Αιγύπτου για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Η τουρκική πλευρά, ενεργώντας ως «πειρατής» της Ανατολικής Μεσογείου, αρνείται να αποδεχθεί μια νόμιμη σύμβαση μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών. Επιστρατεύοντας το γνώριμο αφήγημα περί «αναφαίρετων δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων», η Άγκυρα προσπαθεί να επιβάλει τη δική της ατζέντα, εκτοξεύοντας ταυτόχρονα απειλές προς το Κάιρο και τις διεθνείς πετρελαϊκές εταιρείες.
Το κατοχικό καθεστώς, με περισσό θράσος, αυτοανακηρύσσεται «συνιδιοκτήτης» του κυπριακού πλούτου και προειδοποιεί για κλιμάκωση της έντασης, την ώρα που η ίδια η Τουρκία είναι εκείνη που παραβιάζει συστηματικά το Διεθνές Δίκαιο με παράνομες γεωτρήσεις.
Πίσω από τις διπλωματικές αβρότητες περί «διαλόγου και διπλωματίας» που επικαλείται η επιστολή, κρύβεται η αγωνία της Τουρκίας να μην μείνει εκτός του ενεργειακού χάρτη. Το ψευδοκράτος, λειτουργώντας ως φερέφωνο της Άγκυρας, απαιτεί τη διεξαγωγή μιας «Διάσκεψης για την Ανατολική Μεσόγειο», επιδιώκοντας μια έμμεση αναγνώριση που θα το εξίσωνε με τη νόμιμη Κυπριακή Δημοκρατία.
Η απάντηση της Λευκωσίας και του Καΐρου παραμένει σταθερή στην τήρηση της διεθνούς νομιμότητας, την ώρα που η Τουρκία συνεχίζει να επενδύει στη δημιουργία τετελεσμένων. Η προσπάθεια της Άγκυρας να παρουσιαστεί ως «εγγυήτρια» σταθερότητας την ώρα που απειλεί με αποσταθεροποίηση ολόκληρη την περιοχή, αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι ο μόνος στόχος της είναι ο πλήρης έλεγχος των ενεργειακών πόρων της Κύπρου μέσω ενός παράνομου μορφώματος που στερείται κάθε διεθνούς υπόστασης.