Για το Πεκίνο, η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία, αλλά την τελική επιβεβαίωση ενός δόγματος δεκαετιών.
Ο Σι Τζινπίνγκ, χρησιμοποιώντας τη μεταφορά του «μπολ ρυζιού της ενέργειας», είχε προειδοποιήσει έγκαιρα: η Κίνα πρέπει να κρατά η ίδια τα ηνία των πόρων της. Σήμερα, η εμμονή του Πεκίνου με την αυτάρκεια αποδεικνύεται απόλυτα ρεαλιστική, μετατρέποντας μια παγκόσμια κρίση σε ελεγχόμενη αναταραχή για την κινεζική οικονομία.
Έκθεση χωρίς παράλυση
Παρά το γεγονός ότι το 40% των εισαγωγών πετρελαίου της Κίνας διέρχεται από το Ορμούζ και το Ιράν καλύπτει το 10% των αναγκών της, το Πεκίνο έχει φροντίσει να μην είναι «αιχμάλωτο» κανενός προμηθευτή.
Διαφοροποίηση: Η Κίνα έχει διασπείρει τις πηγές της, αξιοποιώντας στο έπακρο τη Ρωσία —μια πηγή απαλλαγμένη από δυτικές κυρώσεις— και άλλες εναλλακτικές οδούς.
Στρατηγικά Αποθέματα: Διαθέτει καύσιμα που καλύπτουν τουλάχιστον τρεις μήνες ζήτησης, έχοντας αγοράσει τεράστιες ποσότητες σε περιόδους χαμηλών τιμών.
Η «πολυτροχιακή» κίνηση του Πεκίνου
Η κινεζική ανθεκτικότητα βασίζεται σε ένα σύνθετο μείγμα, το οποίο ο Σι αποκαλεί «πολυτροχιακή κίνηση»:
Ανανεώσιμες Πηγές: Επιθετική επένδυση στην πράσινη ενέργεια για μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές.
Επιστροφή στον Άνθρακα: Διατήρηση του άνθρακα ως βασικού πυλώνα (60% της κατανάλωσης) για λόγους ασφαλείας.
Ελεγχόμενη Απόσταση: Η Κίνα δεν επιδιώκει «συμμαχίες» με την κλασική έννοια (π.χ. με το Ιράν), αλλά συναλλακτικές σχέσεις που αποφεύγουν τη βαθιά αλληλεξάρτηση.
Το γεωπολιτικό δίδαγμα
Η κρίση στο Ιράν αναδεικνύει μια θεμελιώδη αλλαγή στις διεθνείς ισορροπίες: η ανθεκτικότητα (resilience) υπερισχύει πλέον της οικονομικής αποτελεσματικότητας (efficiency). Για την Κίνα, το Ιράν είναι ένας αναλώσιμος κρίκος σε μια αλυσίδα που έχει σχεδιαστεί να μην σπάει ποτέ. Το μήνυμα προς τη Δύση είναι σαφές: η εθνική ασφάλεια χτίζεται χρόνια πριν την κρίση, διασφαλίζοντας ότι κανένας εξωτερικός παράγοντας δεν μπορεί να καταστεί αναντικατάστατος.