Όταν ο Τραμπ δήλωσε τον Ιανουάριο ότι αμερικανική «αρμάδα» κατευθύνεται προς το Ιράν, παρομοίασε την επιχείρηση με την ταχεία αμερικανική δράση στη Βενεζουέλα, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις των ΗΠΑ είναι σε θέση να ολοκληρώσουν γρήγορα την αποστολή τους. Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι μια στρατιωτική επιχείρηση κατά της Τεχεράνης θα ήταν σαφώς πιο σύνθετη και ενδεχομένως πολύ πιο δαπανηρή.
Σε αντίθεση με τη Βενεζουέλα, το Ιράν διαθέτει εκτεταμένο δίκτυο συμμάχων και ενόπλων οργανώσεων στη Μέση Ανατολή — τον λεγόμενο «άξονα αντίστασης» — που περιλαμβάνει τους Χούθι στην Υεμένη και τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Παρά την αποδυνάμωσή τους τα τελευταία χρόνια, οι ομάδες αυτές θα μπορούσαν να εξαπολύσουν επιθέσεις αντιποίνων κατά αμερικανικών στόχων και συμμάχων, μετατρέποντας μια περιορισμένη επιχείρηση σε πολυμέτωπη σύγκρουση.
Ο Αλί Βαέζ του International Crisis Group προειδοποιεί ότι δεν υπάρχει «φθηνή» ή «καθαρή» στρατιωτική λύση στην περίπτωση του Ιράν, επισημαίνοντας τον κίνδυνο αμερικανικών απωλειών — παράγοντας με ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, ιδίως σε προεκλογική περίοδο.
Επιπλέον, το Ιράν διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ποικιλόμορφα πυραυλικά οπλοστάσια στην περιοχή, με βαλλιστικούς πυραύλους, drones και αντιαποβατικά συστήματα. Σε αντίθεση με τον σχετικά απροστάτευτο εναέριο χώρο της Βενεζουέλας πριν από την αμερικανική επιχείρηση, η ιρανική αεράμυνα και η γεωγραφική έκταση της χώρας καθιστούν οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση ιδιαίτερα απαιτητική.
Ανησυχία εκφράζουν και τα κράτη του Κόλπου, που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να χρησιμοποιηθεί ο εναέριος χώρος τους για επιθέσεις κατά του Ιράν, φοβούμενα αντίποινα. Ωστόσο, ειδικοί εκτιμούν ότι ακόμη και αυτή η ουδετερότητα ίσως δεν αρκεί για να τα προστατεύσει.
Η Σάναμ Βακίλ του Chatham House σημειώνει ότι η ιρανική ηγεσία ενδέχεται να θεωρεί πως ο φόβος γενικευμένης περιφερειακής ανάφλεξης θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τον Τραμπ.
Παράλληλα, το πολιτικό σύστημα του Ιράν διαφέρει ριζικά από εκείνο της Βενεζουέλας. Η θεοκρατική δομή εξουσίας, υπό τον ανώτατο ηγέτη και με βασικό πυλώνα τους Ισλαμικούς Φρουρούς της Επανάστασης, είναι βαθιά εδραιωμένη εδώ και δεκαετίες. Η πιθανότητα «αποκεφαλισμού» της ηγεσίας μέσω μιας ταχείας επιχείρησης, όπως εκείνης στο Καράκας, θεωρείται εξαιρετικά περιορισμένη.
Τέλος, η γεωγραφία αποτελεί κρίσιμο παράγοντα: η Τεχεράνη βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα από τον Περσικό Κόλπο, γεγονός που δυσχεραίνει μια άμεση επιχείρηση σύλληψης ή αλλαγής καθεστώτος. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν ένα σκηνικό όπου μια επίθεση κατά του Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε παρατεταμένη και απρόβλεπτη σύγκρουση, με ευρύτερες περιφερειακές συνέπειες.