Σε ένα σκηνικό που θυμίζει την ταινία Groundhog Day («Η Μέρα της Μαρμότας»), η Ουάσιγκτον και η Ιερουσαλήμ επανέρχονται διαρκώς στο ίδιο ερώτημα: πρέπει να εξοντωθεί ο Μοχτάμπα Χαμενεΐ, όπως κάποτε εξεταζόταν για τον πατέρα του, Αλί Χαμενεΐ; Παρά τις αλλαγές στα πρόσωπα, το στρατηγικό δίλημμα παραμένει ουσιαστικά ίδιο.
Η πρόσφατη δολοφονία ηγέτη εχθρικού κράτους από το Ισραήλ —μια πρωτοφανής κίνηση— επισκιάστηκε από την ένταση των γεγονότων. Στο παρελθόν, αντίστοιχα σχέδια κατά του Σαντάμ Χουσεΐν το 1992 και του Γιασέρ Αραφάτ το 2002 είτε απέτυχαν είτε δεν προχώρησαν, κυρίως λόγω αμερικανικών αντιρρήσεων. Ο τότε πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν είχε αφήσει υπαινιγμούς χωρίς ποτέ να επιβεβαιώσει τέτοιες επιχειρήσεις.
Το 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεργάστηκαν με το Ισραήλ για την εξόντωση ηγέτη μιας χώρας σχεδόν 100 εκατομμυρίων κατοίκων, επιδιώκοντας να κλονίσουν το καθεστώς. Το αποτέλεσμα παραμένει διφορούμενο: από τη μία πλευρά, η κεντρική εξουσία στο Ιράν έχει αποδυναμωθεί, με εσωτερικές συγκρούσεις και ανεξέλεγκτες ενέργειες στην περιοχή του Κόλπου· από την άλλη, το σύστημα εξουσίας εξακολουθεί να λειτουργεί, διατηρώντας μια εικόνα σταθερότητας.
Το βασικό δίλημμα παραμένει: η πιθανή δολοφονία του Μοχτάμπα Χαμενεΐ θα μπορούσε να οδηγήσει σε χάος και ίσως να ανοίξει τον δρόμο για πιο μετριοπαθείς δυνάμεις. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα προκύψει μια πραγματικά διαφορετική ηγεσία, ενώ μια νέα πυρηνική συμφωνία ενδέχεται να έχει περιορισμένη διάρκεια, όπως εκείνη της εποχής του Barack Obama (Μπαράκ Ομπάμα).
Νέες απειλές: drones και παράνομος οπλισμός
Το τοπίο της ασφάλειας στο Ισραήλ γίνεται ολοένα πιο περίπλοκο. Δύο νέες απειλές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία: η εξάπλωση των drones και η μαζική διακίνηση όπλων.
Τεχνολογίες που άλλοτε ανήκαν αποκλειστικά σε κρατικούς στρατούς είναι πλέον προσβάσιμες ακόμη και σε εφήβους. Φθηνά drones μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιθέσεις ακριβείας, δημιουργώντας σοβαρά ερωτήματα για το ποιος είναι υπεύθυνος για την άμυνα και την αποτροπή.
Παράλληλα, η παράνομη εισροή όπλων μετατρέπεται από ζήτημα εγκληματικότητας σε μείζον θέμα εθνικής ασφάλειας. Η παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων όπλων υπονομεύει την εσωτερική σταθερότητα, ενώ αυξάνονται οι ανησυχίες για λαθρεμπόριο προς τη Γάζα, ακόμη και μέσω φορτίων ανθρωπιστικής βοήθειας.
Οι εξελίξεις αυτές αναδεικνύουν την ανάγκη πλήρους αναθεώρησης του τρόπου κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών ασφαλείας, καθώς τα παραδοσιακά όρια έχουν πλέον ξεπεραστεί.
Το μεταβαλλόμενο εκλογικό σώμα
Το λεγόμενο «ρωσικό εκλογικό σώμα» αποδεικνύεται πολύ πιο σύνθετο από όσο υποδηλώνει η ονομασία του. Νέοι μετανάστες από τη Ρωσία και την Ουκρανία, που εγκαταστάθηκαν μετά το 2022, συμμετέχουν για πρώτη φορά στις εκλογές, επηρεάζοντας τις πολιτικές ισορροπίες.
Παρά τις αντιρρήσεις απέναντι στη συνεργασία με τα υπερορθόδοξα κόμματα, πολλοί από αυτούς εμφανίζονται ακόμη πιο επιφυλακτικοί απέναντι σε συμμαχίες με αραβικά κόμματα και τείνουν να υποστηρίζουν πιο σκληρές πολιτικές ασφάλειας.
Ταυτόχρονα, παρατηρείται μείωση της πολιτικής επένδυσης σε αυτό το εκλογικό κοινό, παρά τη σημασία του για το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ο καθοριστικός ψηφοφόρος
Παρά τις δημοσκοπήσεις, παραμένει ασαφές ποιος θα κρίνει τελικά τις εκλογές. Ωστόσο, ορισμένες τάσεις είναι εμφανείς.
Οι άνδρες στηρίζουν περισσότερο τον πρωθυπουργό σε σχέση με τις γυναίκες, ενώ η στάση απέναντι στον πόλεμο διαφοροποιείται έντονα ανάλογα με την περιοχή. Οι νεότεροι εμφανίζονται πιο αισιόδοξοι σε σχέση με τους μεγαλύτερους.
Το πιθανότερο είναι ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί από έναν συγκεκριμένο τύπο ψηφοφόρου: μια γυναίκα ηλικίας 30 έως 50 ετών, που είχε στηρίξει την κυβέρνηση στο παρελθόν αλλά πλέον εμφανίζεται επιφυλακτική. Ζει σε περιφερειακές περιοχές, αναζητά ασφάλεια και σταθερότητα και θα αξιολογήσει αυστηρά τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής στο άμεσο μέλλον.
Συνολικά, το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με σύνθετα στρατηγικά διλήμματα, νέες μορφές απειλών και μια αβέβαιη πολιτική δυναμική, όπου οι αποφάσεις του σήμερα θα καθορίσουν τις εξελίξεις των επόμενων ετών.