Σε μια απόφαση-σταθμό που αλλάζει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 2817, καταδικάζοντας τις επιθέσεις της Τεχεράνης εναντίον των κρατών του Κόλπου και της Ιορδανίας.
Η απόφαση ελήφθη με 13 ψήφους υπέρ, ενώ η διεθνής κοινότητα εστιάζει στην επιλογή της Ρωσίας και της Κίνας να μην ασκήσουν βέτο, επιτρέποντας ουσιαστικά την υιοθέτηση του κειμένου παρά τη στενή τους σχέση με το Ιράν.
Διπλωματικό «άδειασμα» ή στρατηγική αποχή;
Η στάση της Μόσχας και του Πεκίνου ερμηνεύεται ως μια προσεκτική κίνηση ισορροπίας. Απέχοντας από την ψηφοφορία, οι δύο υπερδυνάμεις απέφυγαν τη μετωπική σύγκρουση με τις 140 χώρες που υποστήριξαν το ψήφισμα, αλλά και με τις ισχυρές πετρομοναρχίες του Κόλπου. Αναλυτές επισημαίνουν ότι:
Η Ρωσία ευνοείται οικονομικά από την εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου λόγω της κρίσης.
Η Κίνα διαθέτει τεράστια στρατηγικά αποθέματα (1,4 δισ. βαρέλια), γεγονός που της επιτρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις χωρίς άμεσο κίνδυνο ενεργειακής ασφυξίας.
Μονομερής καταδίκη και σκιές για τα αίτια του πολέμου
Το ψήφισμα προκαλεί ωστόσο συζητήσεις, καθώς εστιάζει αποκλειστικά στις ιρανικές ενέργειες και την ανάγκη προστασίας της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στις ευθύνες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, παρά τις καταγγελίες για χρήση «fake news» περί πυρηνικής απειλής, όπως υποστήριξαν υψηλόβαθμα στελέχη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών (Τζο Κεντ, Τούλσι Γκάμπαρντ). Δυτικά μέσα ενημέρωσης σχολιάζουν καυστικά ότι το ψήφισμα παρουσιάζει το Ιράν ως τον μοναδικό υπαίτιο για την παγκόσμια οικονομική αναταραχή.
Ευρωπαϊκή κινητοποίηση και ο ρόλος του ΝΑΤΟ
Παράλληλα, δημιουργείται μια νέα συμμαχία «προθύμων», με τη συμμετοχή της Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Βρετανίας, Ολλανδίας και Ιαπωνίας. Η κοινή τους δήλωση για άμεση παύση της ναρκοθέτησης των Στενών ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Ευρώπης να καθησυχάσει τον Ντόναλντ Τραμπ, δείχνοντας ότι δεν αδιαφορεί για την ασφάλεια του εμπορίου.
Την ίδια στιγμή, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, προχώρησε σε μια αμφιλεγόμενη δήλωση, χαρακτηρίζοντας τη συμμαχία ως «πλατφόρμα επίδειξης ισχύος των ΗΠΑ» και ζητώντας την ενεργή εμπλοκή των συμμάχων στην αμερικανο-ισραηλινή εκστρατεία κατά του Ιράν.
Ο κίνδυνος του χάους: Παρά τη διεθνή πίεση, η έκβαση παραμένει αβέβαιη. Διπλωμάτες στον ΟΗΕ προειδοποιούν ότι τα ιρανικά αντίποινα ξεπέρασαν κάθε πρόβλεψη, ενώ εκφράζονται φόβοι πως μια πιθανή κατάρρευση του καθεστώτος της Τεχεράνης θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερο χάος από αυτό της Λιβύης ή της Συρίας, πυροδοτώντας νέα προσφυγικά κύματα προς την Ευρώπη.