Σε κλοιό αποκαλύψεων βρίσκεται ο προφυλακισμένος πλέον ιδιοκτήτης της βιομηχανίας «Βιολάντα», καθώς οι καταθέσεις των τεχνικών μελετητών έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τους ισχυρισμούς του περί «άγνοιας».
Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας συνθέτουν την εικόνα μιας επιχείρησης που λειτουργούσε υπό ένα καθεστώς επικίνδυνων παρατυπιών, οι οποίες οδήγησαν στην πολύνεκρη τραγωδία.
Οι «κρυφές» δεξαμενές και το χάος των μελετών
Ενώ ο ιδιοκτήτης επιχείρησε να μεταθέσει τις ευθύνες στους συνεργάτες του, οι μαρτυρίες των μηχανικών είναι καταπέλτης:
Ανενεργές στα χαρτιά, γεμάτες στην πράξη: Ηλεκτρολόγος μηχανικός κατέθεσε πως δεν συμπεριέλαβε τις δύο υπέργειες δεξαμενές στη μελέτη του, επειδή η διοίκηση του τις παρουσίασε ως «ανενεργές». Αντιθέτως, πολιτικός μηχανικός επιβεβαίωσε πως οι δεξαμενές λειτουργούσαν κανονικά, τροφοδοτώντας τους φούρνους.
Πλαστογράφηση ονομάτων: Προκαλεί αίσθηση η καταγγελία μηχανολόγου, του οποίου το όνομα εμφανίζεται ως επιβλέποντος σε μελέτες του 2006 για την εγκατάσταση υγραερίου, χωρίς ο ίδιος να έχει την παραμικρή ιδέα ή ανάμειξη.
Το πόρισμα-φωτιά της Πυροσβεστικής
Η έκθεση της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) αποδομεί πλήρως τη γραμμή άμυνας του επιχειρηματία:
Παράνομο υπόγειο: Η έκρηξη σημειώθηκε σε υπόγειο χώρο που δεν διέθετε οικοδομική άδεια, όπου και συσσωρεύτηκε το προπάνιο.
Αφοπλισμένα συστήματα ασφαλείας: Ακόμα και αν υπήρχαν ανιχνευτές, δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν το κακό, καθώς η ηλεκτροβάνα διακοπής παροχής ήταν αποσυνδεδεμένη.
Αγνόηση προειδοποιήσεων: Εργαζόμενοι είχαν αναφέρει επανειλημμένα την οσμή υγραερίου στους προϊσταμένους, λαμβάνοντας την απάντηση πως η μυρωδιά «προέρχεται από αλλού».
Η «φονική» διαδρομή του αερίου
Οι αρχές κατάφεραν να χαρτογραφήσουν την πορεία του προπανίου, ανοίγοντας οπές στο έδαφος. Η έρευνα απέδειξε ότι το αέριο διέρρεε από τις υπέργειες δεξαμενές, ταξίδευε υπογείως κάτω από την άσφαλτο και κατέληγε στο αυθαίρετο υπόγειο, μετατρέποντάς το σε μια ωρολογιακή βόμβα.
Ο δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων χαρακτήρισε την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη ως μια «απόλυτα ορθή και τεκμηριωμένη απόφαση», τονίζοντας πως οι παρατυπίες δεν ήταν τυχαίες, αλλά αποτέλεσμα ενός οργανωμένου σχεδίου που αψηφούσε την ανθρώπινη ζωή.