Σε μια σπάνια κίνηση με βαθύ θεσμικό αντίκτυπο, ο Εισαγγελέας Εφετών παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης για παράβαση καθήκοντος κατά των μελών του πειθαρχικού συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (ΙΣΘ).
Η δικαστική παρέμβαση εστιάζει στην προκλητική κωλυσιεργία και την ιδιότυπη «ασυλία» που παρείχε το όργανο σε χειρουργό, ο οποίος, παρά τις δύο αμετάκλητες καταδίκες για θανάτους ασθενών, συνέχιζε να χειρουργεί ανενόχλητος.
Το χρονικό
Η υπόθεση ήρθε στο προσκήνιο μετά τον θάνατο της 14χρονης Γωγούς από την Επανομή, η οποία έχασε τη ζωή της μετά από επέμβαση τοποθέτησης γαστρικού δακτυλίου – μια διαδικασία «καρμπόν» με τις προηγούμενες θανατηφόρες περιπτώσεις του ίδιου γιατρού. Ενώ το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών είχε ήδη απαγορεύσει στον χειρουργό να ασκεί τα καθήκοντά του λόγω της κακουργηματικής δίωξης, το πειθαρχικό όργανο των γιατρών περιορίστηκε σε ένα συμβολικό πρόστιμο 1.000 ευρώ, και αυτό μόνο για την πλαστογράφηση της υπογραφής συναίνεσης των γονέων της ανήλικης.
Η εισαγγελική διάταξη «καταπέλτης»
Σύμφωνα με την εισαγγελική διάταξη, τα μέλη του πειθαρχικού συμβουλίου:
Αγνόησαν τις καταδίκες: Παρά την επίσημη ενημέρωση για τις αμετάκλητες αποφάσεις (φυλακίσεις 3 ετών για θανάτους 42χρονης και 24χρονου), το συμβούλιο παρέτεινε διαρκώς την αναστολή της πειθαρχικής διαδικασίας.
Παρέλειψαν βασικές ενέργειες: Ουδέποτε ζητήθηκε το ποινικό μητρώο του ιατρού, ούτε εξετάστηκε το μέτρο της προσωρινής ανάκλησης της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, όπως ρητά προβλέπει ο νόμος.
Αντιφάσκουν: Ενώ ο ΙΣΘ διαμαρτυρόταν στις αρχές για έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με καταδίκες μελών του, στην προκειμένη περίπτωση επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την πορεία των υποθέσεων του συγκεκριμένου χειρουργού, παρά τη μεγάλη δημοσιότητα που είχε λάβει το θέμα.
Στο εδώλιο για κακούργημα
Αυτή την περίοδο, ο χειρουργός δικάζεται στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Γιαννιτσών για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο σε βαθμό κακουργήματος. Η οικογένεια της 14χρονης, μέσω μηνύσεων και προσφυγών, κατάφερε να μετατρέψει την αρχική εισήγηση αρχειοθέτησης σε ποινική δίωξη κατά των γιατρών-μελών του συμβουλίου, καταγγέλλοντας μια κουλτούρα «συναδελφικής προστασίας» που έθεσε σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.
Η υπόθεση αναδεικνύει την ανάγκη για αυστηρότερο έλεγχο των πειθαρχικών οργάνων, ώστε η ιατρική ιδιότητα να μην λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στην ποινική και ηθική λογοδοσία.