Μια σπάνια και αποκαλυπτική εικόνα του άτυπου κόσμου όπου τέμνονται ο πλούτος, η πολιτική ισχύς και οι προσωπικές σχέσεις σκιαγραφεί δημοσίευμα του Politico, με αφορμή τη δημοσιοποίηση εκατομμυρίων email του Τζέφρι Έπσταϊν από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η αλληλογραφία αναδεικνύει πώς ο καταδικασμένος χρηματοδότης και το περιβάλλον του επένδυαν συστηματικά στη δικτύωση, στην ανταλλαγή εξυπηρετήσεων και στη θόλωση των ορίων ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο.
Στα μηνύματα αποτυπώνεται η προσπάθεια του Έπσταϊν να τοποθετηθεί στο επίκεντρο ενός άτυπου, παγκόσμιου δικτύου επιρροής — ενός είδους «υπόγειου Νταβός» που περιλάμβανε μέλη βασιλικών οικογενειών, κορυφαία στελέχη των χρηματοοικονομικών και πρώην ηγέτες κρατών. Ενδεικτικό είναι το περιστατικό του 2013, όταν εξέφρασε την επιθυμία να γνωρίσει τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, ζητώντας τη μεσολάβηση του Γάλλου διπλωμάτη Ολιβιέ Κολόμ, με τον οποίο διατηρούσε στενή επικοινωνία.
Αν και δεν προκύπτει ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε ποτέ, ο Έπσταϊν επισκεπτόταν συχνά το Παρίσι, όπου διέθετε πολυτελές διαμέρισμα, και φρόντιζε να καλλιεργεί την εικόνα ενός ανθρώπου με πρόσβαση στους κύκλους της εξουσίας. Σε email του το 2019 προς τον Στιβ Μπάνον, πρώην σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ, έστειλε φωτογραφία του έξω από το Λούβρο με τον πρώην υπουργό Πολιτισμού Ζακ Λανγκ, παρουσιάζοντας την παρουσία του ως ένδειξη «ισχύος».
Σύμφωνα με το Politico, η πρακτική αυτή —η μεγέθυνση ή και υπερβολική προβολή γνωριμιών— αποτέλεσε βασικό εργαλείο του Έπσταϊν για την ενίσχυση του κύρους του στους κύκλους των πλουσίων και ισχυρών. Η αλληλογραφία του αποκαλύπτει ένα σταθερό μοτίβο αδιάκοπης δικτύωσης, όπου επαγγελματικές επαφές μετατρέπονταν σε προσωπικές σχέσεις και το αντίστροφο, συχνά με ανταλλαγή υλικών ή άυλων εξυπηρετήσεων.
Είτε επρόκειτο για προσκλήσεις στο Νταβός, είτε για συναντήσεις στο Παρίσι ή στο ιδιωτικό του νησί στην Καραϊβική —το οποίο, σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, συνδεόταν με σοβαρά σεξουαλικά εγκλήματα— ο Έπσταϊν εμφανιζόταν ως προσεκτικός και διαθέσιμος «έμπιστος φίλος» για μέλη της παγκόσμιας ελίτ. Συχνά, μάλιστα, λειτουργούσε σε στενή συνεργασία με τη Γκιλέιν Μάξγουελ, η οποία καταδικάστηκε αργότερα για τον ρόλο της στο κύκλωμα.
Όπως σημειώνουν αναλυτές που επικαλείται το Politico, ο κόσμος των δισεκατομμυριούχων και των υπερπλούσιων λειτουργεί ως κλειστή λέσχη με δικούς της άγραφους κανόνες. Σε αυτό το περιβάλλον, ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ φέρονται να λειτούργησαν ως «μεσάζοντες» και τελετάρχες, διευκολύνοντας επαφές και πρόσβαση, γεγονός που εξηγεί πώς πρόσωπα χωρίς εμφανές όφελος βρέθηκαν στην τροχιά του.
Παρά το παρελθόν του και την καταδίκη του για σεξουαλικά εγκλήματα, ο Έπσταϊν συνέχισε να γίνεται αποδεκτός σε κύκλους πολιτικής, οικονομικής και θεσμικής ισχύος, ακόμη και στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός, όπου, σύμφωνα με τα emails, μεσολαβούσε για συναντήσεις και προσκλήσεις. Λίγες εβδομάδες πριν από τη σύλληψή του το καλοκαίρι του 2019, διατηρούσε ακόμη επαφές με κορυφαία στελέχη του Φόρουμ.
Η δημοσιοποίηση της αλληλογραφίας, καταλήγει το Politico, δεν αποκαλύπτει μόνο πτυχές της δράσης του ίδιου του Έπσταϊν, αλλά φωτίζει και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ένα κλειστό, διεθνές σύστημα εξουσίας, όπου οι προσωπικές σχέσεις, η επιρροή και η αμοιβαία εξυπηρέτηση συχνά υπερβαίνουν θεσμούς και κανόνες.