Η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή εργασιακή κρίση, καθώς ο συνδυασμός της δημογραφικής γήρανσης και των επιπτώσεων του πολέμου στην Ουκρανία έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο κενό στο εργατικό της δυναμικό.
Σύμφωνα με ανάλυση του Bloomberg, η παραδοσιακή δεξαμενή εργατών από την Κεντρική Ασία δεν επαρκεί πλέον, αναγκάζοντας το Κρεμλίνο να αναζητήσει εκατομμύρια «χέρια» σε μακρινές χώρες όπως η Ινδία, το Μπανγκλαντές και η Σρι Λάνκα.
Το χάσμα των 11 εκατομμυρίων
Οι κυβερνητικές εκτιμήσεις είναι δυσοίωνες: η ρωσική οικονομία θα χρειαστεί 11 εκατομμύρια πρόσθετους εργαζομένους έως το 2030 για να παραμείνει λειτουργική. Η πίεση είναι ήδη ορατή, με την ανεργία σε ιστορικό χαμηλό (2%) και μεγάλους βιομηχανικούς κολοσσούς, όπως η Norilsk Nickel, να λειτουργούν με σημαντικές ελλείψεις προσωπικού. Ο πόλεμος έχει επιδεινώσει την κατάσταση, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες έχουν σταλεί στο μέτωπο ή έχουν διαφύγει στο εξωτερικό για να αποφύγουν την επιστράτευση.
Η «στροφή» προς την Ινδία και τη Νότια Ασία
Η στρατηγική της Μόσχας μετατοπίζεται πλέον προς την πολυπληθή ινδική χερσόνησο.
Εκρηκτική αύξηση: Οι άδειες εργασίας για Ινδούς πολίτες δεκαπλασιάστηκαν μέσα σε λίγα χρόνια.
Εξειδικευμένη εκπαίδευση: Ιδρύονται κέντρα κατάρτισης στην Ινδία (π.χ. στο Τσεννάι) για την εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας και τεχνικών δεξιοτήτων πριν οι εργάτες φτάσουν στη Ρωσία.
Οικονομικό όφελος: Οι Ασιάτες εργαζόμενοι είναι συχνά φθηνότεροι, με τους μισθούς τους να υπολείπονται έως και 25% σε σχέση με τους Ρώσους συναδέλφους τους.
Μια νέα, μόνιμη πραγματικότητα
Παρά την αυστηροποίηση των κανόνων μετανάστευσης για λόγους ασφαλείας, η Ρωσία «ανοίγει την πόρτα» ακόμη και σε εργάτες από τη Βόρεια Κορέα για τον κατασκευαστικό κλάδο. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η έλλειψη εργατικού δυναμικού δεν είναι μια παροδική κρίση αλλά μια «τεκτονική μετατόπιση». Με το ένα τέταρτο του πληθυσμού να οδεύει προς τη σύνταξη, η εξάρτηση της Μόσχας από το ξένο προσωπικό θεωρείται πλέον η νέα, αναπόφευκτη κανονικότητα για την επιβίωση της οικονομίας της.