Σημάδια έντονης εσωκομματικής φθοράς καταγράφονται στο κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (PSUV), μετά τη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από αμερικανικές δυνάμεις, με κομματικά στελέχη να επιχειρούν αποτίμηση της κατάστασης σε τοπικό επίπεδο.
Στο Μαρακαΐμπο, την κύρια πετρελαϊκή πόλη της χώρας, εσωτερικές καταγραφές φέρονται να δείχνουν ότι περίπου οι μισοί από όσους συμμετείχαν σε σχετικές επαφές δηλώνουν πλέον αποστασιοποιημένοι από το κόμμα — εικόνα που, αν και δεν επιβεβαιώνεται επίσημα, συμβαδίζει με αναφορές και από άλλες περιοχές.
Σύμφωνα με μαρτυρίες 13 μελών του κόμματος από τέσσερις πολιτείες, κυριαρχεί αβεβαιότητα για το μέλλον του PSUV και έντονη ανησυχία για την οικονομική κατάσταση. Το σύστημα παροχών —χρηματικά επιδόματα και διανομή τροφίμων— που λειτουργούσε ως μηχανισμός διατήρησης κομματικής συνοχής εμφανίζεται αποδυναμωμένο, καθώς ορισμένες ενισχύσεις φέρονται να έχουν διακοπεί μετά την απομάκρυνση Μαδούρο.
Παράλληλα, εκφράζεται δυσπιστία προς τη μεταβατική πρόεδρο Ντέλσι Ροντρίγκες, ενώ καταγράφεται αισθητή πτώση συμμετοχής σε κομματικές δράσεις, με τοπικές εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ακόμη και για μείωση προσέλευσης έως 70%. Όλες οι πηγές ζήτησαν ανωνυμία, επικαλούμενες φόβους αντιποίνων, την ώρα που —όπως αναφέρουν— κομματικοί παράγοντες ενθαρρύνουν την καταγγελία μελών που εμφανίζουν σημάδια αποστασιοποίησης.
Η κυβέρνηση και το PSUV δεν έχουν σχολιάσει επισήμως τις αναφορές περί κάμψης στήριξης. Σε δημόσιες παρεμβάσεις της, η Ροντρίγκες απευθύνει εκκλήσεις ενότητας και υπόσχεται οικονομική ανάκαμψη, ενώ, παρά την καταδίκη της σύλληψης Μαδούρο, εμφανίζεται διατεθειμένη να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ σε ζητήματα όπως το πετρέλαιο και η καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών.
Η πολιτική της θέση θεωρείται εύθραυστη, ιδίως λόγω της επιρροής ισχυρών στελεχών όπως ο Ντιοσδάδο Καμπέγιο, επικεφαλής του PSUV με ισχυρά ερείσματα στους μηχανισμούς ασφαλείας. Παρά τις προσπάθειες προβολής ενότητας, αναλυτές επισημαίνουν αποδυνάμωση της κομματικής βάσης και περιορισμένη εκλογική δυναμική στην μετά-Μαδούρο εποχή.
Ιστορικά, το PSUV ιδρύθηκε το 2007 από τη συνένωση φιλοτσαβικών δυνάμεων και στηρίχθηκε στα πετρελαϊκά έσοδα για την ανάπτυξη εκτεταμένων κοινωνικών προγραμμάτων. Μετά τον θάνατο του Ούγκο Τσάβες το 2013, το κόμμα λειτούργησε ως βασικός μηχανισμός εξουσίας του Μαδούρο, διατηρώντας κοινοβουλευτική υπεροχή και έλεγχο των περισσότερων περιφερειών.
Σήμερα, ωστόσο, η τοπική στήριξη εμφανίζει κάμψη. Μέλη εκφράζουν φόβους πολιτικών συνεπειών σε ενδεχόμενη επικράτηση της αντιπολίτευσης, ενώ καταγράφονται εσωτερικές τριβές και απογοήτευση για την απομάκρυνση από τις αρχές του Τσάβες. Η καθυστέρηση ή διακοπή κοινωνικών παροχών —όπως επιδόματα και διανομή τροφίμων— εντείνει τη δυσαρέσκεια, σε μια χώρα όπου ο κατώτατος μισθός παραμένει κάτω από το ένα δολάριο μηνιαίως και η φτώχεια είναι εκτεταμένη.
Αναφορές κάνουν λόγο για μη καταβολή επιδομάτων, όπως το «οικογενειακό μπόνους», αλλά και για εμπλοκές στη διανομή επισιτιστικής βοήθειας. Σε ορισμένους δήμους, όπως η Μάρα, έως και το 70% των κομματικών μελών φέρεται να αγνόησε καλέσματα συμμετοχής σε φιλοκυβερνητικές κινητοποιήσεις, παρά απειλές απώλειας εργασίας. Ακόμη και ομάδες «colectivos», που στο παρελθόν στήριζαν ενεργά την κυβέρνηση, εμφανίζονται λιγότερο δραστήριες, με ορισμένα μέλη να στρέφονται σε άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες και να αποφεύγουν τη συμμετοχή σε διαδηλώσεις.