Στην τελική ευθεία της ευρωπαϊκής του περιοδείας, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο βρίσκεται στη Βουδαπέστη, σε μια κίνηση που ερμηνεύεται ως σαφής στήριξη των ΗΠΑ προς τον Βίκτορ Όρμπαν.
Ο Ούγγρος πρωθυπουργός αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη εκλογική απειλή των τελευταίων 15 ετών, καθώς οι δημοσκοπήσεις για τις κάλπες του Απριλίου δείχνουν το κόμμα του, Fidesz, να υπολείπεται της αντιπολιτευόμενης παράταξης TISZA. Η επίσκεψη Ρούμπιο έρχεται να σφραγίσει την προσωπική συμπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ προς τον «ισχυρό άνδρα» της Ουγγαρίας, τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος εξύμνησε πρόσφατα για τα «πρωτοφανή αποτελέσματά» του.
Ο Όρμπαν, υιοθετώντας ρητορική που ταυτίζεται με εκείνη του Τραμπ, κλιμακώνει τις επιθέσεις του κατά της κοινωνίας των πολιτών, των δημοσιογράφων και του δικαστικού σώματος, παρά τις έντονες επικρίσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τον περιορισμό του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται επίσης η στενή του σχέση με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η οποία ενισχύθηκε από την περσινή εξαίρεση της Ουγγαρίας από τις αμερικανικές κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο — ένα θέμα που αναμένεται να απασχολήσει και τις σημερινές συνομιλίες με τον Ρούμπιο.
Πριν από τη Βουδαπέστη, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας επισκέφθηκε τη Μπρατισλάβα για να συναντηθεί με τον επίσης εθνικιστή πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο. Η επιλογή των δύο αυτών προορισμών δεν είναι τυχαία, καθώς συμπληρώνει το μήνυμα που έστειλε ο Ρούμπιο από το Μόναχο: μια έκκληση προς τους Ευρωπαίους να συσπειρωθούν γύρω από το όραμα του Τραμπ για την προστασία του «δυτικού πολιτισμού» έναντι της μαζικής μετανάστευσης. Παρά τις ανησυχίες της Γηραιάς Ηπείρου, ο Ρούμπιο διαβεβαίωσε ότι η Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί μια Ευρώπη-βασσάλο, αλλά μια Ήπειρο που θα μοιράζεται τις ίδιες προτεραιότητες.
Η στενή συνεργασία των δύο πλευρών αναμένεται να επισφραγιστεί εντός της εβδομάδας στην Ουάσιγκτον, όπου ο Όρμπαν θα παραστεί στην εναρκτήρια σύνοδο του «συμβουλίου ειρήνης» του Ντόναλντ Τραμπ. Η σχέση αυτή, που σφυρηλατήθηκε μέσα από κοινές αντιμεταναστευτικές πολιτικές και αλλεπάλληλες επισκέψεις στο Μαρ-α-Λάγκο, αποτελεί πλέον τον κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής στρατηγικής στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.