Η Ουάσιγκτον προχωρά σε μια πρωτοφανή επίδειξη ισχύος στη Μέση Ανατολή, αναπτύσσοντας τη μεγαλύτερη αεροπορική δύναμη που έχει δει η περιοχή εδώ και δύο δεκαετίες.
Με την αποστολή προηγμένων μαχητικών F-35 και F-22, την κινητοποίηση δεύτερου αεροπλανοφόρου και την ανάπτυξη κρίσιμων συστημάτων αεράμυνας και ελέγχου, οι ΗΠΑ προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο μιας παρατεταμένης σύγκρουσης με το Ιράν.
Αν και οι δυνάμεις αυτές υπολείπονται σε απόλυτους αριθμούς από εκείνες των πολέμων του 1991 και του 2003, η σύγχρονη τεχνολογία stealth και τα όπλα ακριβείας τούς προσδίδουν συντριπτικό πλεονέκτημα, επιτρέποντας μια εκστρατεία που θα μπορούσε να διαρκέσει εβδομάδες.
Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ήδη ενημερωθεί για ένα ευρύ φάσμα στρατιωτικών επιλογών, οι οποίες κυμαίνονται από στοχευμένα πλήγματα στις πυρηνικές και πυραυλικές υποδομές της Τεχεράνης έως μια εκτεταμένη επιχείρηση με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος μέσω της εξόντωσης της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Παρά την πολεμική ετοιμότητα και τη χρήση στρατηγικών βάσεων όπως το Ντιέγκο Γκαρσία, ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται να προκρίνει μια διπλωματική λύση που θα οδηγούσε στον πλήρη αφοπλισμό του Ιράν. Ωστόσο, η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει χαοτική, καθώς η Τεχεράνη θεωρεί το πυραυλικό της πρόγραμμα ως το μοναδικό μέσο αποτροπής που διαθέτει.
Η κατάσταση περιπλέκεται από τις γεωπολιτικές αλλαγές στην περιοχή, καθώς παραδοσιακοί σύμμαχοι όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν κλείσει τον εναέριο χώρο τους για αμερικανικές επιθέσεις. Την ίδια στιγμή, το Ισραήλ πιέζει για μια αποφασιστική στάση που θα τερμάτιζε οριστικά την ιρανική απειλή.
Στο εσωτερικό της αμερικανικής κυβέρνησης επικρατεί προβληματισμός για την επόμενη ημέρα μιας πιθανής κατάρρευσης του καθεστώτος, καθώς δεν υπάρχει σαφής διάδοχη κατάσταση, ενώ το Ιράν διατηρεί τη δυνατότητα αντεπίθεσης μέσω του πυραυλικού του οπλοστασίου και του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ. Ενώ οι συνομιλίες στη Γενεύη συνεχίζονται με πενιχρά αποτελέσματα, η τεράστια συγκέντρωση πυρός λειτουργεί είτε ως το απόλυτο μέσο πίεσης για μια συμφωνία είτε ως ο προθάλαμος μιας γενικευμένης σύρραξης.