Η πόντιση υποβρύχιων καλωδίων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο παραμένει διαχρονικά ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Άγκυρα δεν αντιμετωπίζει τις σχετικές εργασίες ως απλές τεχνικές δραστηριότητες, αλλά ως ενέργειες που συνδέονται με την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από την Ελλάδα σε περιοχές που η ίδια αμφισβητεί, εντάσσοντάς τις στο πλαίσιο της στρατηγικής της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Από το 2011 και εξής, η τουρκική αντίδραση έχει αποκτήσει σταθερά χαρακτηριστικά, ενεργοποιώντας κάθε φορά μια συγκεκριμένη τακτική πίεσης. Σε αυτή περιλαμβάνεται η άμεση έκδοση αντι-Navtex, με την οποία η Τουρκία προβάλλει αξιώσεις περί δικαιοδοσίας, καθώς και η απαίτηση τα εμπλεκόμενα πλοία να ζητούν άδεια από τις τουρκικές αρχές, επιχειρώντας να δημιουργήσει τετελεσμένα.
Παράλληλα, η παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων κοντά σε ερευνητικά σκάφη είναι συχνό φαινόμενο, με περιστατικά παρενόχλησης μέσω ασυρμάτου ή επικίνδυνων ελιγμών να έχουν καταγραφεί σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, όπως μεταξύ Αμοργού και Αστυπάλαιας ή στην Κάσο.
Η ένταση αποτυπώνεται και σε επικοινωνιακό επίπεδο, με τουρκικά μέσα ενημέρωσης να παρουσιάζουν τέτοιες παρεμβάσεις ως επιτυχίες έναντι της Ελλάδας. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του 2024, όταν κατά τις έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, η Άγκυρα ανέπτυξε σημαντική ναυτική παρουσία, προκαλώντας πολυήμερη κρίση.
Αντίστοιχα περιστατικά σημειώθηκαν και το 2026, όταν πλοία που επιχειρούσαν την πόντιση καλωδίων οπτικών ινών μεταξύ ελληνικών νησιών βρέθηκαν αντιμέτωπα με τουρκικές παρεμβάσεις, παρά το γεγονός ότι οι εργασίες διεξάγονταν σε διεθνή ύδατα εντός της δυνητικής ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Στρατηγικός στόχος της Τουρκίας φαίνεται να είναι η εμπέδωση της αντίληψης ότι καμία υποδομή στην περιοχή δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς τη συγκατάθεσή της, χρησιμοποιώντας την πόντιση καλωδίων ως εργαλείο ενίσχυσης των διεκδικήσεών της.
Υπό το πρίσμα αυτό, εκτιμάται ότι ενδέχεται να υπάρξουν ακόμη πιο έντονες αντιδράσεις σε μελλοντικά έργα, ιδιαίτερα στο Βόρειο Αιγαίο, όπου υπάρχει ιστορικό σοβαρών κρίσεων. Η Αθήνα, από την πλευρά της, προετοιμάζεται για την αντιμετώπιση πιθανών εντάσεων, εξετάζοντας σενάρια που περιλαμβάνουν και τη στήριξη συμμάχων, όπως η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ιδίως σε έργα που συνδέονται με κρίσιμους γεωστρατηγικούς κόμβους όπως η Αλεξανδρούπολη.