Σοβαρούς εσωτερικούς τριγμούς και αλληλοκατηγορίες στο στρατιωτικό και πολιτικό κατεστημένο του Ισραήλ έχει προκαλέσει η τροπή των πολεμικών επιχειρήσεων του 2026 στον νότιο Λίβανο. Παρά την αυστηρή στρατιωτική λογοκρισία στο εσωτερικό της χώρας, πληθαίνουν οι αναφορές για επιχειρησιακές αποτυχίες και λανθασμένες εκτιμήσεις της ηγεσίας των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων (IDF) αναφορικά με τις πραγματικές δυνατότητες της Χεζμπολάχ.
Σύμφωνα με διαρροές και δημοσιεύματα του ισραηλινού τύπου (Channel 12, Channel 14, Haaretz), ανώτατοι αξιωματούχοι, όπως ο διοικητής της Βόρειας Διοίκησης, υποστράτηγος Ράφι Μίλο, παραδέχθηκαν σε κλειστές συνεδριάσεις ότι οι αρχικές εκτιμήσεις μετά την επιχείρηση «Βέλη του Βορρά» (στα τέλη του 2024) ήταν «υπερβολικά αισιόδοξες».
Η Χεζμπολάχ όχι μόνο δεν κατέρρευσε, αλλά αναδιοργάνωσε ταχέως τις υποδομές της νότιας του ποταμού Λιτάνι και διατήρησε μια συμπαγή, ιεραρχική δομή διοίκησης, ικανή να συντονίζει αποτελεσματικά τα πυρά της.
Αναλυτές αποδίδουν το στρατιωτικό αυτό «σοκ» σε τρεις κυρίως παράγοντες:
Εστίαση στο Ιράν: Η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών και η Αεροπορία επικέντρωσαν την προσοχή τους στην Τεχεράνη ως το κύριο μέτωπο, υποτιμώντας τον χρόνο και τον τρόπο εμπλοκής της Χεζμπολάχ.
Στρατιωτική κόπωση: Οι Ισραηλινοί στρατιώτες συμπληρώνουν σχεδόν 30 μήνες συνεχών επιχειρήσεων, αντιμετωπίζοντας σοβαρές ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό και μέσα.
Έλλειψη στρατηγικής: Ασκήθηκε έντονη κριτική για την απουσία ενός σαφούς σχεδίου που θα μετέτρεπε τη στρατιωτική πίεση σε μόνιμη ασφάλεια για τους οικισμούς του βορρά.
Παράλληλα, οι ισραηλινές εκτιμήσεις για το οπλοστάσιο της οργάνωσης αναθεωρήθηκαν προς το δυσμενέστερο. Στρατιωτικές πηγές αναφέρουν ότι η Χεζμπολάχ εφαρμόζει τακτική «οικονομίας πυρομαχικών», διατηρώντας περίπου 10.000 ρουκέτες και εκατοντάδες ενεργούς εκτοξευτές, γεγονός που της επιτρέπει να συντηρεί έναν ρυθμό 200 πληγμάτων ημερησίως για τουλάχιστον πέντε ακόμη μήνες, ενώ ιδιαίτερο πρόβλημα προκαλούν οι εξελιγμένοι αντιαρματικοί πύραυλοι Almas (βεληνεκούς έως 10 χλμ.) και η αυξημένη χρήση drones.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, και ενώ βρίσκεται σε ισχύ η προσωρινή εκεχειρία, ο ισραηλινός στρατός σχεδιάζει τη δημιουργία μιας νέας προωθημένης αμυντικής γραμμής (της λεγόμενης «Κίτρινης Γραμμής») εντός του λιβανέζικου εδάφους, σε βάθος έως και 10 χιλιομέτρων από τα σύνορα.
Ωστόσο, η στρατηγική αυτή αναζωπυρώνει παλαιούς φόβους, με έμπειρους αναλυτές και πρώην αξιωματικούς να προειδοποιούν για τον κίνδυνο εγκλωβισμού των IDF σε μια νέα, μόνιμη «ζώνη ασφαλείας».
Όπως επισημαίνουν, μια στατική παρουσία εντός του Λιβάνου θα μετατρέψει τους Ισραηλινούς στρατιώτες σε εύκολους στόχους, χωρίς παράλληλα να μπορεί να αναχαιτίσει τα βλήματα μακρού βελενεκούς που εκτοξεύονται από τα βαθύτερα στρώματα της χώρας.