Ο Χακάν Φιντάν, προερχόμενος από μια μεσοαστική οικογένεια της Άγκυρας με κουρδικές ρίζες, δεν φαινόταν προορισμένος για την πολιτική κορυφή της Τουρκίας κατά τη δεκαετία του 1980, δεδομένου ότι η πορεία του στον στρατό περιορίστηκε σε ρόλους υπαξιωματικού.
Ωστόσο, οι ραγδαίες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές των επόμενων δεκαετιών επέτρεψαν στον άλλοτε χαμηλών τόνων αξιωματούχο των μυστικών υπηρεσιών να αναδειχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, με πολλούς να τον θεωρούν πλέον ως τον επικρατέστερο διάδοχο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Μπουράκ Τσελίκ, αν και ο Φιντάν χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης του Ερντογάν και αντλεί την ισχύ του από τη βαθιά του γνώση στη διπλωματία και τη θητεία του στην ηγεσία της MIT, η διαδοχή δεν θεωρείται δεδομένη.
Ο Φιντάν δεν διαθέτει τη λαϊκή βάση ή το χάρισμα του Τούρκου προέδρου, ενώ ο ίδιος ο Ερντογάν αποφεύγει να ορίσει επίσημα αντικαταστάτη. Από την πλευρά του, ο ισραηλινός αναλυτής Δρ. Άσα Όφιρ επισημαίνει ότι στον στενό κύκλο των υποψηφίων βρίσκονται επίσης ο γαμπρός του Ερντογάν, Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ, και ο νυν αρχηγός της MIT, Ιμπραήμ Καλίν.
Η άνοδος του Φιντάν ξεκίνησε από τον ακαδημαϊκό χώρο, όπου συνδέθηκε με τον αρχιτέκτονα της τουρκικής στρατηγικής, Αχμέτ Νταβούτογλου, και στη συνέχεια μέσω της ανάληψης της ηγεσίας της αναπτυξιακής υπηρεσίας TIKA.
Ως επικεφαλής της MIT για 13 χρόνια, ο Φιντάν κατάφερε να υποτάξει τις μυστικές υπηρεσίες στον πολιτικό έλεγχο, ενώ το όνομά του συνδέθηκε με κρίσιμα γεγονότα, όπως το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 και οι μυστικές επαφές με το Ιράν, οι οποίες μάλιστα είχαν προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ (με κατηγορίες για αποκάλυψη ισραηλινού δικτύου κατασκόπων στην Τεχεράνη το 2012).
Σήμερα, από τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών, ο Φιντάν εφαρμόζει μια πραγματιστική αλλά έντονα παρεμβατική πολιτική. Θεωρείται ο βασικός αρχιτέκτονας της τουρκικής στρατηγικής στη Συρία μετά την πτώση του Άσαντ, διατηρώντας ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τον νέο ηγέτη της χώρας, Άχμεντ αλ-Σάραα.
Παράλληλα, διατηρεί επαφές με την πολιτική ηγεσία της Χαμάς, υποστηρίζοντας ότι ο αφοπλισμός της οργάνωσης στη Γάζα θα πρέπει να ακολουθήσει και όχι να προηγηθεί της εγκαθίδρυσης μιας νέας διακυβέρνησης.
Για το Ισραήλ, ο Φιντάν αποτελεί «κόκκινο πανί» λόγω των σκληρών τοποθετήσεών του και των στενών σχέσεών του με περιφερειακούς αντιπάλους του Τελ Αβίβ, με τους αναλυτές να προειδοποιούν για τον κίνδυνο μιας ιστορικής μελλοντικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο δυνάμεων.