Σε φάση επικίνδυνης και ολοκληρωτικής κλιμάκωσης έχει εισέλθει η σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, με τις εκατέρωθεν επιθέσεις να ξεπερνούν κάθε προηγούμενο πλαίσιο αυτοσυγκράτησης.
Όπως υπογραμμίζουν διεθνείς αναλυτές, η κατάσταση τείνει πλέον να ξεφύγει από κάθε διπλωματικό έλεγχο, καθώς το μνημόνιο συνεννόησης του Ιουνίου θεωρείται πλέον νεκρό και οι δύο πλευρές διευρύνουν κατακόρυφα τη λίστα των στόχων τους.
Διεύρυνση των μέτωπων και κρίσιμες υποδομές στο στόχαστρο
Οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν επεκτείνει τα πλήγματά τους από αμιγώς στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε ζωτικές υποδομές του Ιράν, όπως δρόμους, σιδηροδόμους, λιμάνια και άλλες κομβικές εγκαταστάσεις. Από την πλευρά της, η Τεχεράνη απαντά με μπαράζ επιθέσεων σε αμερικανικές βάσεις και συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, με το Κουβέιτ και την Ιορδανία να δέχονται τα σοβαρότερα χτυπήματα, ενώ παράλληλα απειλεί ευθέως με πλήγματα σε κομβικά αραβικά λιμάνια του Κόλπου.
Παράλληλα, ο θάνατος Αμερικανών στρατιωτικών στην Ιορδανία και το βόρειο Ιράκ οδήγησε την Ουάσινγκτον σε δεσμεύσεις για άμεση ανταπόδοση, την ώρα που το Ισραήλ προειδοποιεί για σκληρή εμπλοκή εάν δεχθεί επίθεση στο έδαφός του.
«Γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι τα γεγονότα αρχίζουν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο οποιουδήποτε. Η σύγκρουση κινείται ανησυχητικά κοντά σε ένα σημείο όπου τα όρια θα μπορούσαν να καταρρεύσουν.», αναφέρει οΝτάνι Κιτρινόβιτς, αναλυτής στο Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) στο Τελ Αβίβ.
Το αγκάθι του Ορμούζ και τα στρατηγικά αδιέξοδα
Στο επίκεντρο της κρίσης παραμένει ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ. Για την Τεχεράνη, υπό τη νέα συλλογική ηγεσία και τον ανώτατο ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο αποκλεισμός του στενού αποτελεί το ισχυρότερο διαπραγματευτικό όπλο απέναντι στην παγκόσμια οικονομία.
Αντίστοιχα, οι αμερικανικοί σχεδιασμοί για πιθανή κατάληψη της νήσου Χαργκ, η οποία αποτελεί βασικό κόμβο του ιρανικού πετρελαίου, ή για ανάληψη χερσαίων επιχειρήσεων συναντούν τις έντονες ενστάσεις ειδικών. Οι αναλυτές προειδοποιούν για μια ιστορική καταστροφή εν μέσω θέρους και απέναντι σε έναν πλήρως κινητοποιημένο πληθυσμό.
Ταυτόχρονα, η άρνηση αραβικών κρατών όπως η Σαουδική Αραβία να επιτρέψουν τη χρήση του εναέριου χώρου τους δυσχεραίνει τους αμερικανικούς σχεδιασμούς.
Με τις διπλωματικές προσπάθειες Πακιστάν και Κατάρ να έχουν περιέλθει σε τέλμα, η σύγκρουση οδεύει προς μια χαοτική φάση με εξάρσεις βίας, όπου οποιοσδήποτε λανθασμένος υπολογισμός μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτο σοκ στις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου.