Στο φως έρχεται η διαρκής παροχή «ασφαλούς καταφυγίου» από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε στελέχη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, παρά τη διπλωματική επαναπροσέγγιση των τελευταίων ετών ανάμεσα στην Άγκυρα και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ), σύμφωνα με δημοσίευμα του Nordic Monitor.
Σύμφωνα με επίσημο έγγραφο του ΟΗΕ με ημερομηνία 28 Απριλίου 2026 —το οποίο επικαλείται επικοινωνία Ειδικών Εισηγητών προς το Αμπού Ντάμπι— η Τουρκία αποτελεί τον βασικό σταθμό υποδοχής και δράσης για καταζητούμενους και καταδικασθέντες από τις αρχές των ΗΑΕ.
Στα άτομα αυτά έχουν παρασχεθεί άδειες διαμονής, πολιτική προστασία, πλήρης πρόσβαση στο τουρκικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, ακόμα και η τουρκική υπηκοότητα, συχνά με αλλαγή ονομάτων για την απόκρυψη της πραγματικής τους ταυτότητας.
Η αντιπαράθεση αναζωπυρώθηκε μετά την απόφαση των ΗΑΕ τον Ιανουάριο του 2025 να εντάξουν 11 φυσικά πρόσωπα και 8 οντότητες στη λίστα τρομοκρατίας.
Μεταξύ των προσώπων που βρήκαν καταφύγιο στην Τουρκία περιλαμβάνονται διπλοί υπήκοοι, όπως ο Σαΐντ Χαντέμ Αχμέντ Μπιντούκ αλ-Μαρί, ο οποίος απέκτησε τουρκικό διαβατήριο, και ο Σουηδο-Εμιρατινός Ιμπραχίμ Αχμέντ Ιμπραχίμ Αλί αλ-Χαμάντι.
Παράλληλα, στην τουρκική επικράτεια έζησαν κορυφαία καταζητούμενα στελέχη, όπως ο Αμπντερχμάν Ομάρ Σαλίμ Μπατζουμπαϊέρ αλ-Χαντραμί, εμπλεκόμενος στη γνωστή υπόθεση «UAE94», αλλά και ο Τζασέμ Ρασέντ Χαλφάν Ρασέντ αλ-Σάμσι. Ο τελευταίος, αν και συνελήφθη προσωρινά στην Τουρκία το 2024 λόγω σήματος της Interpol, δεν εκδόθηκε στα ΗΑΕ και τελικά μετακινήθηκε στη Συρία.
Το Αμπού Ντάμπι θεωρεί την ισλαμιστική οργάνωση Al-Islah, τοπικό βραχίονα της Αδελφότητας, ως υπαρξιακή απειλή που επιχειρεί την ανατροπή του καθεστώτος διοχετεύοντας δωρεές και φιλανθρωπικά κεφάλαια σε εταιρείες και ακίνητα.
Από την πλευρά της, η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να διατηρεί στενούς δεσμούς με το πολιτικό Ισλάμ και τη Χαμάς, την οποία ο Ερντογάν αποκαλεί ανοιχτά «απελευθερωτικό κίνημα».
Η στάση αυτή αποδεικνύει ότι, παρά την επιφανειακή εξομάλυνση των διπλωματικών σχέσεων για την προσέλκυση αραβικών επενδύσεων, η βαθιά ιδεολογική και γεωπολιτική σύγκρουση μεταξύ Άγκυρας και Αμπού Ντάμπι παραμένει ενεργή.