Η νέα ηγεσία της Συρίας επιχειρεί να ισορροπήσει σε δύο βάρκες, εκπέμποντας μηνύματα προσέγγισης προς τη Δύση –με αποκορύφωμα τη συνάντηση του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σάραα με τον Ουκρανό ομόλογό του, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τον περασμένο Απρίλιο– την ώρα που στο παρασκήνιο η εξάρτησή της από τη Ρωσία παραμένει βαθιά.
Παρά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, η Μόσχα όχι μόνο δεν έχασε την επιρροή της, αλλά αντίθετα ενισχύει τη στρατιωτική της στήριξη στη Δαμασκό, παραμένοντας ο βασικός προμηθευτής πετρελαίου και σιτηρών της χώρας.
Αυτή η στενή σχέση προκαλεί αίσθηση, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ρωσία υπήρξε συνένοχος στις θηριωδίες του καθεστώτος Άσαντ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου.
Ωστόσο, ο Σάραα φαίνεται πως έχει καταγράψει ότι το πρωταρχικό ενδιαφέρον της Μόσχας είναι η διατήρηση των στρατιωτικών της προσβάσεων –κυρίως της αεροπορικής βάσης Χμεϊμίμ και της ναυτικής βάσης στην Ταρτούς– και επιδιώκει να αποσπάσει απτά ανταλλάγματα σε εξοπλισμούς, ενέργεια και τρόφιμα.
Σύμφωνα με αραβικά μέσα ενημέρωσης, η βάση Χμεϊμίμ μετατρέπεται πλέον σε κέντρο εκπαίδευσης του συριακού στρατού από Ρώσους συμβούλους. Η Δαμασκός δεν επιθυμεί να απαρνηθεί το ρωσικό οπλοστάσιο, ειδικά όσα συστήματα απέμειναν ανέπαφα μετά τα πλήγματα του Ισραήλ, καθώς χρειάζεται τη Μόσχα για τη συντήρησή τους.
Από την πλευρά της, η Ρωσία θεωρεί την Ταρτούς στρατηγικό παρατηρητήριο για τις κινήσεις του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ φέρεται να έχει προτείνει ακόμη και τη διεξαγωγή περιπολιών στη νότια Συρία, λειτουργώντας ως δύναμη διαχωρισμού ανάμεσα στα συριακά και τα ισραηλινά στρατεύματα.
Η συνεργασία τους, όμως, επεκτείνεται και στο εμπόριο. Σύμφωνα με το Reuters, οι ρωσικές αποστολές πετρελαίου προς τη Συρία κατέγραψαν άλμα 75% φέτος, φτάνοντας τα 60.000 βαρέλια ημερησίως, με τη μεταφορά να γίνεται μέσω δεξαμενόπλοιων στα οποία έχουν επιβληθεί αμερικανικές κυρώσεις.
Παράλληλα, δορυφορικές έρευνες αποκάλυψαν ότι τα συριακά λιμάνια αποτελούν τον βασικό προορισμό για τα σιτηρά που λεηλατεί η Ρωσία από τα κατεχόμενα εδάφη της Ουκρανίας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ρωσικό φορτηγό πλοίο "Matros Pozynich", το οποίο ξεφόρτωσε στη Συρία 27.500 τόνους κλεμμένου ουκρανικού σιταριού από τη Σεβαστούπολη.
Η Ουάσιγκτον, έχοντας άρει σχεδόν το σύνολο των κυρώσεων κατά της Δαμασκού για να της δώσει την ευκαιρία να ανοικοδομήσει τη χώρα και να ευθυγραμμιστεί με τη Δύση, παρακολουθεί στενά την κατάσταση. Οι πιέσεις του Κογκρέσου για επαναφορά των κυρώσεων ενδέχεται να ενταθούν εάν η Συρία προχωρήσει σε νέες αγορές όπλων από τη Ρωσία.
Οι ΗΠΑ οφείλουν να καταστήσουν σαφές στη νέα συριακή κυβέρνηση ότι οποιαδήποτε οντότητα υλικοτεχνικής υποστήριξης της Μόσχας –και ειδικά όσες εμπλέκονται στη διαχείριση του κλεμμένου ουκρανικού σιταριού– θα βρεθεί άμεσα στο στόχαστρο των αμερικανικών κυρώσεων.