Σε μια θεαματική μεταστροφή, ο Ντόναλντ Τραμπ εγκατέλειψε τις απειλές για ολοκληρωτική καταστροφή του Ιράν, αποδεχόμενος μια προσωρινή εκεχειρία δύο εβδομάδων μόλις 90 λεπτά πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφό του.
Στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται πλέον η μετατροπή της ενέργειας σε «γεωπολιτικό όπλο», με απώτερο στόχο την πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.
Η πρόσφατη δήλωσή του περί «αφανισμού ενός ολόκληρου πολιτισμού» δεν προκαλεί μόνο διεθνή ανησυχία, αλλά θέτει στο μικροσκόπιο τη νομιμότητα των απειλών του, καθώς η στοχοποίηση μη στρατιωτικών υποδομών και αμάχων ενδέχεται να συνιστά έγκλημα πολέμου.
Η φράση «επιστροφή στη Λίθινη Εποχή», αν και στερείται επίσημης στρατιωτικής ορολογίας, περιγράφει με ωμότητα τη στρατηγική εξουδετέρωσης των κρίσιμων υποδομών ενός έθνους, από τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ύδρευσης μέχρι τις τηλεπικοινωνίες και τις μεταφορές.
Η απρόβλεπτη και συχνά επιθετική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ φαίνεται πως λειτουργεί ως καταλύτης για τη γεωπολιτική στροφή της Μεγάλης Βρετανίας.
Παρά τις πολεμικές ιαχές, τα δεδομένα δείχνουν ότι το «μοντέλο Κούβας» διαφέρει από εκείνο της Βενεζουέλας. Ο διοικητής της SOUTHCOM, Στρατηγός Φράνσις Ντόνοβαν, διαβεβαίωσε τη Γερουσία ότι δεν προετοιμάζεται εισβολή. Αντ' αυτού, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να προκρίνει μια στρατηγική οικονομικής ασφυξίας.
Το ρευστό γεωπολιτικό σκηνικό, με επίκεντρο τη σύγκρουση στο Ιράν και τον Περσικό Κόλπο, δημιουργεί ένα πολυπαραγοντικό πλέγμα προκλήσεων για την Αθήνα.
Από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πιο απρόβλεπτη, λιγότερο προσηλωμένη στη διεθνή τάξη και πιο πρόθυμη να χρησιμοποιήσει ισχύ με τρόπους που ανησυχούν συμμάχους και αγορές.
Μέσα από ένα εκτεταμένο δίκτυο επαφών, ανταλλαγής τεχνογνωσίας και κοινών πρωτοβουλιών για την περίοδο 2025-2026, το Κάιρο και το Πεκίνο εμβαθύνουν τη στρατηγική τους συνεργασία, εστιάζοντας στην οικονομική πρόοδο, την καταπολέμηση της φτώχειας και την ανάδειξη νέων ηγετών.
Σε μια κρίσιμη συγκυρία παγκόσμιας γεωπολιτικής αναταραχής, Ρωσία και Ινδία επιβεβαίωσαν τη στρατηγική τους σύγκλιση κατά τη διάρκεια της 2ης Διεθνούς Διάσκεψης για τις διμερείς τους σχέσεις, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
Σε μια εκτενή παρέμβαση μέσω του κοινωνικού δικτύου Χ, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, υπεραμύνθηκε της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα μοντέλο «ανεξάρτητης και εθνικά προσανατολισμένης» διπλωματίας.
Η προσπάθεια του Κρεμλίνου να υποκαταστήσει τη Δύση στην υποσαχάρια Αφρική φαίνεται να χάνει την αρχική της ορμή, καθώς η Μόσχα έρχεται αντιμέτωπη με τις δικές της περιορισμένες δυνατότητες και την πολυπλοκότητα της περιοχής.
H συνδυασμένη αυτή πίεση –εσωτερική και εξωτερική– αποδυναμώνει τον ρόλο των ΗΠΑ ως ηγετικής δύναμης και θέτει υπό αμφισβήτηση τη συνοχή του δυτικού συστήματος ασφάλειας.
Κατά την παρουσίαση του βιβλίου των Υφαντή, Φίλη, Διακόπουλου και Προβατά, «Μέση Ανατολή 1945-2025», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης ανέλυσε τις νέες προκλήσεις της ψηφιακής εποχής.
Ο πρώην διευθυντής του Carnegie Moscow Center —το οποίο έκλεισε από τις ρωσικές αρχές το 2022— θεωρούνταν για χρόνια φιλοδυτικός ειδικός σε θέματα ασφάλειας.
Σύμφωνα με το Reuters, στενοί συνεργάτες του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζονται διχασμένοι ως προς τη στρατηγική εξόδου από τη σύγκρουση, ενώ η άνοδος των τιμών της ενέργειας αυξάνει την πολιτική πίεση στην Ουάσιγκτον.
Αναφορικά με την κριτική του Αντώνη Σαμαρά για τις συμβάσεις με τη Chevron, ο εκπρόσωπος παρέπεμψε σε κοινοβουλευτικές απαντήσεις, ενώ για την υπόθεση των υποκλοπών και το Predator, δήλωσε πως η υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, στην οποία η κυβέρνηση έχει απόλυτη εμπιστοσύνη.
