Σε μια συστηματική προσπάθεια περιορισμού της τουρκικής ισχύος στην Ουάσιγκτον προχωρά το Ισραήλ, επιδιώκοντας να ανακόψει την επιρροή της Άγκυρας σε κρίσιμα γεωπολιτικά μέτωπα.
Το Ισραήλ, αντιλαμβανόμενο ότι δεν διαθέτει την πλήρη αμερικανική στήριξη για έναν παρατεταμένο πόλεμο διαρκείας με το Ιράν, προχωρά σε ριζική αναθεώρηση της περιφερειακής του στρατηγικής.
Καθώς οι διεθνείς συγκρούσεις σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή και η Ανατολική Ευρώπη συνεχίζονται, το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη Κίνα, η οποία καλείται να διαχειριστεί τον ρόλο της ως ανερχόμενη υπερδύναμη.
Η Κέικο Φουχιμόρι, η οποία προβάλλει ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί για τις αυριανές προεδρικές εκλογές στο Περού, ξεδίπλωσε την πολιτική της ατζέντα υποσχόμενη μια ριζική στροφή προς τον συντηρητισμό και την αποκατάσταση του νόμου.
Ρωσία διολισθαίνει σε μια δυαδική εργαλειοθήκη: από τη μία η διπλωματική διαμαρτυρία και από την άλλη η πυρηνική κλιμάκωση. Χάνοντας τα ενδιάμεσα εργαλεία άσκησης πολιτικής (proxies, στρατιωτική παρουσία στο εξωτερικό), η Μόσχα καθίσταται ένας παίκτης πιο απρόβλεπτος, καθώς η απόσταση μεταξύ λόγων και της «έσχατης λύσης» μικραίνει επικίνδυνα.
Η ανακοίνωση της δεκαπενθήμερης εκεχειρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ προσφέρει μια προσωρινή παύση των εχθροπραξιών, αλλά ταυτόχρονα φέρνει στην επιφάνεια μια βαθιά στρατηγική ασυμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Σε μια θεαματική μεταστροφή, ο Ντόναλντ Τραμπ εγκατέλειψε τις απειλές για ολοκληρωτική καταστροφή του Ιράν, αποδεχόμενος μια προσωρινή εκεχειρία δύο εβδομάδων μόλις 90 λεπτά πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφό του.
Στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται πλέον η μετατροπή της ενέργειας σε «γεωπολιτικό όπλο», με απώτερο στόχο την πλήρη κυριαρχία των ΗΠΑ έναντι της Κίνας.
Η πρόσφατη δήλωσή του περί «αφανισμού ενός ολόκληρου πολιτισμού» δεν προκαλεί μόνο διεθνή ανησυχία, αλλά θέτει στο μικροσκόπιο τη νομιμότητα των απειλών του, καθώς η στοχοποίηση μη στρατιωτικών υποδομών και αμάχων ενδέχεται να συνιστά έγκλημα πολέμου.
Η φράση «επιστροφή στη Λίθινη Εποχή», αν και στερείται επίσημης στρατιωτικής ορολογίας, περιγράφει με ωμότητα τη στρατηγική εξουδετέρωσης των κρίσιμων υποδομών ενός έθνους, από τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και ύδρευσης μέχρι τις τηλεπικοινωνίες και τις μεταφορές.
Η απρόβλεπτη και συχνά επιθετική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στους παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ φαίνεται πως λειτουργεί ως καταλύτης για τη γεωπολιτική στροφή της Μεγάλης Βρετανίας.
Παρά τις πολεμικές ιαχές, τα δεδομένα δείχνουν ότι το «μοντέλο Κούβας» διαφέρει από εκείνο της Βενεζουέλας. Ο διοικητής της SOUTHCOM, Στρατηγός Φράνσις Ντόνοβαν, διαβεβαίωσε τη Γερουσία ότι δεν προετοιμάζεται εισβολή. Αντ' αυτού, η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να προκρίνει μια στρατηγική οικονομικής ασφυξίας.
Το ρευστό γεωπολιτικό σκηνικό, με επίκεντρο τη σύγκρουση στο Ιράν και τον Περσικό Κόλπο, δημιουργεί ένα πολυπαραγοντικό πλέγμα προκλήσεων για την Αθήνα.
Από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται πιο απρόβλεπτη, λιγότερο προσηλωμένη στη διεθνή τάξη και πιο πρόθυμη να χρησιμοποιήσει ισχύ με τρόπους που ανησυχούν συμμάχους και αγορές.
Μέσα από ένα εκτεταμένο δίκτυο επαφών, ανταλλαγής τεχνογνωσίας και κοινών πρωτοβουλιών για την περίοδο 2025-2026, το Κάιρο και το Πεκίνο εμβαθύνουν τη στρατηγική τους συνεργασία, εστιάζοντας στην οικονομική πρόοδο, την καταπολέμηση της φτώχειας και την ανάδειξη νέων ηγετών.
Σε μια κρίσιμη συγκυρία παγκόσμιας γεωπολιτικής αναταραχής, Ρωσία και Ινδία επιβεβαίωσαν τη στρατηγική τους σύγκλιση κατά τη διάρκεια της 2ης Διεθνούς Διάσκεψης για τις διμερείς τους σχέσεις, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
Σε μια εκτενή παρέμβαση μέσω του κοινωνικού δικτύου Χ, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, υπεραμύνθηκε της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του, χαρακτηρίζοντάς την ως ένα μοντέλο «ανεξάρτητης και εθνικά προσανατολισμένης» διπλωματίας.
Η προσπάθεια του Κρεμλίνου να υποκαταστήσει τη Δύση στην υποσαχάρια Αφρική φαίνεται να χάνει την αρχική της ορμή, καθώς η Μόσχα έρχεται αντιμέτωπη με τις δικές της περιορισμένες δυνατότητες και την πολυπλοκότητα της περιοχής.
