Η απόφαση της Ισλαμικής Δημοκρατίας να εξαπολύσει νέο γύρο επιθέσεων εναντίον κρατών του Περσικού Κόλπου τα ξημερώματα της Κυριακής, αγνοώντας το πρόσφατο μνημόνιο κατανόησης με την Ουάσιγκτον, αποτελεί μια καλά υπολογισμένη κίνηση.
Το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών και των χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC), χαρακτηρίζοντας το κοινό ανακοινωθέν τους ως μια σειρά από «παρεμβατικές, ανεύθυνες και προκλητικές θέσεις».
Αφορμή για τη νέα ένταση αποτέλεσε η πρόθεση της Τεχεράνης να επιβάλει τέλη διέλευσης στα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται σημαντικό ποσοστό της παγκόσμιας διακίνησης υδρογονανθράκων.
Οι υπουργοί Εξωτερικών των χωρών του Κόλπου κάλεσαν σήμερα την Ουάσινγκτον να συμπεριλάβει τα θέματα των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και των ενόπλων οργανώσεων που στηρίζονται από την Τεχεράνη στις συνομιλίες της για το οριστικό τέλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Μήνυμα στήριξης προς τους αραβικούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών στον Περσικό Κόλπο έστειλε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, διαβεβαιώνοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία συμφωνία με το Ιράν που θα έθετε σε κίνδυνο τα συμφέροντα και την ασφάλειά τους.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αντιδρούν δυναμικά στο νέο μνημόνιο κατανόησης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, προκαλώντας αναταράξεις στις γεωπολιτικές ισορροπίες του Κόλπου.
Οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών δεν κρύβουν τις έντονες ανησυχίες τους, καθώς φοβούνται ότι οι υπερβολικές υποχωρήσεις προς το Ιράν θα ανατρέψουν τις ισορροπίες ασφαλείας και θα ενισχύσουν την περιφερειακή επιρροή του σιιτικού κράτους.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η συμφωνία αυτή αποτελεί απλώς ένα «διάλειμμα» σε μια παρατεταμένη σύγκρουση, καθώς οι βαθύτερες αντιπαλότητες, η στρατηγική καχυποψία και τα περιφερειακά μέτωπα παραμένουν ορθάνοιχτα.
Τριήμερη περιοδεία στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν ξεκινά ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, με στόχο να παρουσιάσει στους συμμάχους της Ουάσινγκτον την προκαταρκτική ειρηνευτική συμφωνία που υπεγράφη με το Ιράν.
Η πρόσφατη υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν αποτιμάται διεθνώς ως μια ξεκάθαρη διπλωματική επικράτηση της Τεχεράνης, προκαλώντας ταυτόχρονα θύελλα αντιδράσεων στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Όπως η εισβολή στο Κουβέιτ το 1990 και ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003 αναδιαμόρφωσαν ριζικά τον αραβικό κόσμο, έτσι και ο πρόσφατος πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν λειτουργεί ως καταλύτης για την πλήρη αναθεώρηση των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή.
Η Άγκυρα, εργαλειοποιώντας την κρίση στη Μέση Ανατολή, κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να λάβει «στοιχειοθετημένη θέση» κατά του Ισραήλ για τις επιχειρήσεις του σε Γάζα, Δυτική Όχθη και Λίβανο, κατηγορώντας το για παραβίαση των ανθρωπιστικών αξιών.
Πρόκειται για την πρώτη επίσημη συμφωνία ανάμεσα στις δύο χώρες μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και, σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, ανοίγει τον δρόμο για σταθερότητα και αποκλιμάκωση στην περιοχή.
Αν και το όνομά του παραμένει σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, ο σεΐχης Ταχνούν μπιν Ζαγέντ Αλ Ναχιάν αναδεικνύεται σε έναν από τους πιο καθοριστικούς παίκτες στη Μέση Ανατολή.
Οι γεωπολιτικές συνέπειες της νέας συμφωνίας εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στη Μέση Ανατολή. Το βαρύ τίμημα για τα κράτη του Κόλπου και οι ισραηλινοί προβληματισμοί.
Τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν χαιρέτισε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, χαρακτηρίζοντάς την σημαντικό βήμα για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και την ομαλή λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας.
Η απευθείας στρατιωτική εμπλοκή ΗΠΑ και Ιράν απομακρύνει την προοπτική της άμεσης εκεχειρίας που επιδίωκε ο Λευκός Οίκος, εγκλωβίζοντας τη Μέση Ανατολή σε έναν φαύλο κύκλο αντιποίνων με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια ασφάλεια και την οικονομία.
Η στρατηγική του Ιράν φαίνεται να διέπεται από μια «θηρευτική λογική». Εκμεταλλευόμενο το γεγονός ότι οι μικρότερες χώρες της περιοχής είναι γεωγραφικά εγκλωβισμένες στο Στενό του Ορμούζ και ήδη πιέζονται από τον οικονομικό πόλεμο, επιχειρεί να τις τρομοκρατήσει.
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, το Ομάν καλείται να παίξει έναν καθοριστικό αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνο ρόλο, όντας ο «γεωγραφικός κλειδοκράτορας» της περιοχής και ο παραδοσιακός διαμεσολαβητής μεταξύ Ιράν και Δύσης.
